เคยมีช่วงเวลาที่เรารู้สึกว่าสิ่งต่างๆ มันมากเกินไปจนอยากจะร้องไห้ไหมครับ? ผมเองก็เคยเจอกับสถานการณ์ที่ทำให้ความรู้สึกหลั่งไหลออกมาทางน้ำตาโดยไม่รู้ตัว เช่น เวลาเห็นเรื่องราวที่สื่อสารถึงความรู้สึกเจ็บปวดหรือความสูญเสียที่ลึกซึ้ง เหมือนกับที่ภาพใน OCR บอกว่า "Sobbing..." หรือ "This is too sad..." นั่นแหละ คือสิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกได้จริง ๆ การร้องไห้ไม่ใช่เรื่องน่าอาย มันเป็นวิธีที่ช่วยให้เราได้ปลดปล่อยอารมณ์และเข้าใจตัวเองมากขึ้น ผมเคยลองแชร์เรื่องราวความรู้สึกผ่านโซเชียลมีเดียหรือกับเพื่อนฝูง แล้วได้รับการตอบรับที่ดี มันทำให้รู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่คนเดียวในความรู้สึกเหล่านั้น ผมคิดว่า #หวัดดีเบลล์ และ #โบ๊ะบ๊ะshorts ก็เป็นช่องทางที่ดีเพื่อแบ่งปันประสบการณ์แบบนี้ ให้คนอื่นได้มีที่ระบายใจและเรียนรู้จากกันและกัน ถ้าคุณรู้สึกเหมือนกัน การลองเขียนบันทึกประจำวัน หรือพูดคุยกับคนใกล้ชิดเกี่ยวกับความรู้สึกของตัวเอง น่าจะช่วยให้คุณรับมือกับความรู้สึกหนักใจได้ง่ายขึ้น และบางทีน้ำตาก็เป็นเพียงก้าวแรกในการเยียวยาใจนะครับ