ตอนที่ 4: บ้านที่รอคอย
ค่ำแล้ว…
ไฟในคอนโดถูกเปิดด้วยแสงสีวอร์มอ่อน ๆ
กลิ่นสะอาดหลังอาบน้ำยังอวลอยู่ในอากาศ
วันนี้เธอออกกำลังกายมาเต็มที่
ร่างกายอ่อนล้า แต่หัวใจกลับเบาสบาย
เสียง “เหมียว~” ดังขึ้นทันทีที่ประตูเปิด
แมวอเมริกันช็อตแฮร์สีขาว ตาสีเหลืองสดใส
เดินมาคลอขาเธออย่างคุ้นเคย
เหมือนจะบอกว่า
“เธอกลับมาแล้วนะ บ้านถึงแล้ว”
เธอเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านเนื้อผ้านุ่ม
เดินเข้าครัวเล็ก ๆ
เตรียมมื้อเย็นแบบคีโตอย่างตั้งใจ
ปลาแซลมอนย่าง ผักลวก และน้ำมันมะกอกเล็กน้อย
ไม่ซับซ้อน
แต่ทุกคำคือการดูแลตัวเอง
แมวน้อยนั่งมองเธอจากเคาน์เตอร์
ตาสีเหลืองคู่นั้นจ้องไม่วาง
เธอยิ้ม
ลูบหัวมันเบา ๆ
นี่คือช่วงเวลาที่ไม่ต้องรีบ
ไม่ต้องเก่ง
ไม่ต้องพิสูจน์อะไรกับใคร
หลังมื้อเย็น
เธอนั่งบนโซฟา อ่านหนังสือเล่มบาง
แมวสีขาวขดตัวอยู่ข้าง ๆ
เสียงเมืองด้านนอกค่อย ๆ เงียบลง
เธอคิดกับตัวเองว่า
ชีวิตที่ดี…
อาจไม่ต้องยิ่งใหญ่
แค่มีบ้านที่อบอุ่น
ร่างกายที่ได้รับการดูแล
และหัวใจที่ไม่ทอดทิ้งตัวเอง
ก็เพียงพอแล้ว 🐱🏡❤️
🥰🥰🥰