หลายครั้งที่เรามักได้ยินคำว่า 'ตาบอดเพราะรัก' ซึ่งหมายถึงการที่คนเรามักไม่เห็นข้อบกพร่องหรือปัญหาของคนที่เรารักอย่างชัดเจน เนื่องจากความรู้สึกรักที่ลึกซึ้งจนทำให้มองข้ามหลายๆ สิ่งไป ในประสบการณ์ของตัวเอง ผมเคยรู้สึกเหมือนได้รับผลกระทบจากความรักในลักษณะนี้มาแล้ว ที่รักใครสักคนมากเกินไปจนทำให้ละเลยสิ่งที่สำคัญอื่นๆ เช่น ตัวเองหรือความจริงรอบตัว การเรียนรู้ที่จะรักอย่างสมดุลสำคัญมาก เพราะความรักที่ดีไม่ควรทำให้เราสูญเสียตัวตนหรือมองไม่เห็นความจริง การเปิดใจรับฟังและพิจารณาอย่างมีเหตุผลจะช่วยให้เติบโตทั้งในความรักและตัวเองได้ในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้ การสื่อสารอย่างตรงไปตรงมาและการตั้งขอบเขตที่เหมาะสมในการรักใครสักคน จะช่วยไม่ให้เราหลงทางไปกับความรักจนกลายเป็น 'ตาบอด' ต่อความจริงหรือความต้องการที่แท้จริงของตัวเอง การรักอย่างมีสติรู้ตัวเหมือนเป็นการดูแลความสัมพันธ์ให้ยั่งยืนและมีความสุขทั้งสองฝ่าย ท้ายที่สุด ไม่ว่าเราจะรักใครมากแค่ไหนก็อย่าลืมรักตัวเองมากพอ เพราะนั่นคือฐานรากสำคัญที่จะทำให้ความรักนั้นงดงามและสมดุลเสมอ