ความริษยาทำให้คนตาบอด โดย Eiji Nagisa

ถ้าใครเสิร์ชชื่อ Eiji Nagisa แล้วกำลังหางานที่อารมณ์ “ดาร์กนิดๆ แต่ความสัมพันธ์เข้มข้น” เราว่า Jealousy Blinds Love (ความริษยาทำให้คนตาบอด) เป็นอีกเล่มที่อ่านแล้วจำชื่อผู้เขียนได้จริงๆ เพราะโทนเรื่องมันชัดมาก: ความรักที่เดินคู่กับความริษยา ความคาดหวัง และบาดแผลในใจจาก “พรสวรรค์” สิ่งที่เราชอบในงานของ Eiji Nagisa เรื่องนี้คือการใช้ “เปียโน/การประกวด” เป็นแกนกลาง ไม่ได้มีไว้เท่ๆ เฉยๆ แต่ทำให้ความรู้สึกของตัวละครหนักขึ้นแบบมีเหตุผล คิริโนะในฐานะรุ่นพี่ที่รู้สึกว่าพรสวรรค์ตัวเองถึงทางตัน พอมาเจอทาคาเสะ (เด็กปี 1) ที่ทั้งเก่ง ทั้งมีคนเอ็นดู มันเลยไปกระตุกปมในใจทันที ความหึงหวงเลยไม่ใช่แค่หึงเรื่องความรักอย่างเดียว แต่เป็นหึงเรื่อง “อนาคต” และ “สิ่งที่ตัวเองเคยมี” ด้วย อีกจุดที่อ่านแล้วติดคือสัญลักษณ์เล็กๆ ที่โผล่มาตลอด เช่น ช่อดอกไม้ (อย่างรานังคิวลัส), โปสเตอร์งานประกวดเปียโน หรือของหวาน/ช็อกโกแลตที่เอามาให้กัน มันทำให้บรรยากาศดูเหมือนหวาน แต่พอประกบกับอารมณ์ประชด ตีตัวออกห่าง หรือคำพูดแรงๆ ของคิริโนะ มันยิ่งตัดกันจนรู้สึกเจ็บๆ หน่วงๆ แบบตั้งใจให้คนอ่านใจสั่น ถ้าถามว่าเล่มนี้เหมาะกับใคร: เหมาะกับคนที่ชอบแนวรุ่นพี่รุ่นน้องในวงการดนตรี ชอบพระเอกสายอึมครึม/ซึนที่ค่อยๆ หลุดความรู้สึกจริง และชอบนายเอกที่ไม่ได้ “ใสซื่อ 100%” เพราะทาคาเสะเองก็มีมุมเจ้าเล่ห์นิดๆ แบบอยากให้พี่อยู่ด้วย อยากผูกมัดไม่ให้หนีไปไหน ความสัมพันธ์เลยไม่ใช่ฝ่ายเดียวไล่ตาม แต่ออกแนวต่างคนต่างดึงกันคนละทาง ทริคส่วนตัวเวลาอ่านงานของ Eiji Nagisa (โดยเฉพาะเรื่องนี้) คืออย่ารีบอ่านข้ามฉากคุยเรื่องเพลง/การซ้อม/การประกวด เพราะมันเป็นฉากที่บอกสถานะใจของตัวละครชัดมาก ว่าตอนนี้เขากลัวอะไร อิจฉาอะไร หรือกำลังยอมรับความรู้สึกตัวเองแค่ไหน โดยรวมสำหรับเรา Jealousy Blinds Love เป็นมังงะวายที่ “หวานแบบเจ็บ” และธีมเปียโนทำให้เรื่องมีเสน่ห์เฉพาะตัว ใครกำลังตามอ่านผลงานของ Eiji Nagisa อยู่ แนะนำให้ลองเก็บเรื่องนี้เข้ากองดอง (แล้วรีบเปิดอ่าน) เลยค่ะ