รักต้องสาป! เมื่อคนที่เรารักหันมาล่าชีวิตเรา เพียงเพราะชอบเพศเดียวกัน
Leviticus
*เนม กับ ไรอัน สองหนุ่มวัยรุ่นแอบมีใจให้กันแบบลับ ๆ เพราะสังคมที่ทั้งสองอาศัยอยู่เคร่งศาสนามาก จนกระทั่งมีคนจับได้ว่าทั้งสองชอบเพศเดียวกันจึงถูกบาทหลวงทำพิธีใส่ด้วยความเชื่อที่ว่าการเป็น “LGBTQ+” เป็นบาป ทว่าแทนที่จะหายกลับมาบางสิ่งบางอย่างตามมาเอาชีวิตพวกเขาในรูปแบบของ “คนที่เขาปรารถนา”
*หนังไม่ค่อยน่ากลัว เป็นหนังสยองขวัญ/หนังรักที่ไม่มีผี (แต่มีจังหวะตุ้งแช่ทีเดียวและเชื่อว่าทุกคนตกใจแน่นอน) แต่เหมือนเป็นคำสาปที่ตามมาเอาชีวิตคนที่ถูกทำพิธีมากกว่า ตัวหนังตีแผ่ให้เห็นว่าการเป็น “คนนอก” อย่างการเป็นพวกรักร่วมเพศนั้นไม่ได้รับการยอมรับจากคนคลั่งศาสนา แม้ว่าคน ๆ นั้นจะเป็นคนในครอบครัว อย่าง เนม พอแม่รู้ว่าเขาชอบเพศเดียวกันก็ทำตัวเหินห่าง ไม่สนใจ แม้ว่าเขาพยายามบอกตลอดว่าเขาอยู่ในอันตรายถูกหมายเอาชีวิตด้วยตัวอะไรก็ไม่รู้ แม่ยังไม่สนใจเลย
*อีตัวสิ่งลึกลับที่ว่ามันจะมาในรูปแบบของคนที่เราชอบ ทุกอย่างภายนอกเหมือนกันเป๊ะ ต้องแยกให้ออก อย่าให้มันเข้าใกล้ แล้วมันก็พร้อมโผล่ออกมาได้เสมอยามเมื่อเหยื่ออยู่ตามลำพัง เราจะไม่ได้เห็นตัวประหลาด แต่มีภาพความรุนแรงอยู่เมื่อมันจะจัดการ เหยื่อ
*ส่วนตัวว่าเนื้อเรื่องมันจืด ๆ แล้วจบได้หะ! แค่นี้เหรอ แต่ไม่ถึงกับแย่ พอดูได้ ออกแนวเป็นหนังสะท้อนสังคมชาว LGBTQ+ บวกหนังคลั่งศาสนา แล้วตัวหนังก็ไม่ได้อธิบายที่เป้าประสงค์ของพิธีกรรม รวมทั้งวิธีแก้คำสาปแบบชัดเจน ถ้าการทำพิธีหมายจะให้คนทั้งสองที่ชอบเพศเดียวกันไม่เข้าใกล้กัน เกลียดกัน (เพราะกลัวถูกทำร้าย) แล้วถ้าทั้งสองคนยอมเลิกกัน แต่ไปคบเพศเดียวกันคนอื่น มันจะมีอะไรตามมาทำร้ายอีกมั้ย หรือเฉพาะคนที่อยู่ในพิธีเท่านั้น
จากประสบการณ์การดูหนังรักผสมความสยองขวัญเรื่องนี้ ทำให้ผมนึกถึงความสำคัญของการยอมรับความหลากหลายทางเพศในสังคมไทยที่ยังคงมีอคติและการตีตราอยู่บ้าง แม้ว่าเราจะเคยได้ยินคำว่า "LGBTQ+" กันบ่อย แต่บางครั้งคนในสังคมรอบตัวก็ยังไม่เข้าใจหรือไม่ยอมรับเหมือนในหนังเรื่องนี้ที่ตัวละครถูกทำพิธีเพราะความเชื่อผิด ๆ ว่าความรักของพวกเขาเป็น "บาป" เรื่องราวของเนมกับไรอันสะท้อนความเจ็บปวดที่คนรักเพศเดียวกันอาจต้องเผชิญ ไม่ใช่แค่จากสังคมรอบข้าง แต่แม้กระทั่งคนในครอบครัว การที่แม่ของเนมทำตัวเหินห่างและไม่สนใจคำเตือนของเขานั้นชวนให้ตั้งคำถามว่าความรักและความเข้าใจในครอบครัวมีความสำคัญเพียงใด นอกจากนี้ ฉากที่ตัวละครต้องระวัง "สิ่งลึกลับ" ซึ่งมาในรูปแบบคนที่ชอบ กลายเป็นสัญลักษณ์ที่ทรงพลังมาก หมายถึงการที่จะต้องระวังภัยที่มาจากความเกลียดชังหรือคำสาปทางสังคมที่กดดันให้คนต้องเลือกที่จะซ่อนตัวตนแทนที่จะได้รักอย่างเปิดเผย ซึ่งประสบการณ์นี้คงเป็นเรื่องใกล้ตัวสำหรับหลายคนที่ยังต้องเผชิญกับการไม่ยอมรับ สำหรับใครที่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวหรือถูกตัดสินจากความรักของตัวเอง ผมว่าหนังเรื่องนี้นำเสนอภาพสะท้อนที่ทรงพลัง ว่าความรักต้องไม่ถูกจำกัดด้วยศาสนาหรือความเชื่อที่กดขี่ เพราะท้ายที่สุดแล้ว ความรักควรเป็นสิ่งที่ยอมรับและเข้าใจ ไม่ใช่สิ่งที่ต้องถูก "สาป" หากจะให้ข้อคิดเพิ่มเติมคือ ควรเปิดใจและสำรวจความเข้าใจในพฤติกรรมและความรู้สึกของคนรักเพศเดียวกัน เพื่อช่วยลดความกลัวและความเกลียดชังที่อาจเกิดจากความไม่รู้ หนังเรื่องนี้ถือเป็นกระจกเงาสำหรับสังคมที่ยังต้องพัฒนาในการยอมรับความหลากหลายทางเพศอย่างแท้จริง
