Remembering the King of the King. Reign 9.

ทุกครั้งที่ถึงวันที่ 5 ธันวาคม ฉันมักจะหยุดดูปฏิทินสักครู่แล้วนึกถึง “ในหลวงรัชกาลที่ 9 (ร.9)” ด้วยความรู้สึกอบอุ่นปนคิดถึง วันนี้ไม่ใช่แค่วันคล้ายวันพระบรมราชสมภพเท่านั้น แต่ยังเป็น “วันชาติ” และ “วันพ่อแห่งชาติ” ที่ทำให้หลายคนได้หันกลับไปมองความหมายของคำว่า “พ่อ” ในแบบที่ลึกกว่าคำเรียกทั่วไป สิ่งที่ฉันรู้สึกชัดเสมอเมื่อพูดถึงพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเนศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร คือพระมหากรุณาธิคุณที่สะท้อนผ่านการทรงงานหนักและความตั้งใจจริงที่จะให้ประชาชน “อยู่ดีกินดี” หลายครั้งเราอาจจะคุ้นกับคำว่า “พ่อของแผ่นดิน” จนกลายเป็นคำที่พูดติดปาก แต่พอได้อ่านเรื่องราวโครงการพระราชดำริ หรือภาพข่าวการเสด็จฯ ไปในพื้นที่ทุรกันดาร ก็ทำให้เข้าใจว่าคำนี้มีน้ำหนักมากแค่ไหน ถ้าใครกำลังค้นหาเรื่อง “รัชกาล 9” หรือ “ร.9” เพื่อใช้เป็นข้อความรำลึกสั้น ๆ ฉันแนะนำให้เขียนจากความรู้สึกจริง เช่น - “น้อมรำลึกในพระมหากรุณาธิคุณของในหลวงรัชกาลที่ 9 ขอพระองค์ทรงสถิตอยู่ในใจปวงชนชาวไทยตลอดไป” - “5 ธันวาคม วันชาติ วันพ่อแห่งชาติ น้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณอย่างหาที่สุดมิได้” อีกอย่างที่ฉันชอบทำในวันสำคัญนี้คือใช้เวลาเงียบ ๆ สักช่วงหนึ่ง อาจเป็นการดูสารคดีสั้น ๆ เกี่ยวกับพระราชกรณียกิจ พูดคุยกับคนในครอบครัวเรื่องความทรงจำที่มีต่อรัชกาลที่ 9 หรือแค่ติดแฮชแท็ก #5ธันวาคม #วันพ่อแห่งชาติ เพื่อร่วมระลึกพร้อมกันกับคนไทยอีกหลายคน สำหรับฉัน การน้อมรำลึกไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่ แค่เราเก็บความดี ความพากเพียร และความตั้งใจทำประโยชน์เพื่อคนอื่นไว้เป็นแรงบันดาลใจในชีวิตประจำวัน ก็เหมือนเราได้สืบต่อสิ่งที่พระองค์ทรงสอนด้วยการกระทำจริง ๆ