🖤ウィミーの「The Story of the Past」
通常、ラブソングを翻訳します。今日は悲しい歌を試してみてください。心をたくさん絞ってください。🥹
お元気ですか?
あなたは私に電話しなかった。
円を描いて走る
私は読むのに苦労しています
私たちの物語に
私が知覚するためだったのですか
何を見せてほしいの?
なぜ今、ごめんなさい?
電話しなかった
渦巻きの中にいてください。
ほぼ理解しようとしました。
私たち二人の物語。
それとも、すべてを解釈しようとするのが私の唯一の仕事なのでしょうか?
彼女が私に理解してほしいことは何ですか?
これが私たちの終わり方ですか?
これがエンディングですか?
決められますか?誰にもわかりません。
これが私たちの関係の終わり方ですか?
これで本当に終わりですね。
カスタマイズできるでしょうか?答えは誰にもわかりませんから
あなたの写真を見るけど、手放さなきゃ
では、どうやって章を書き換えればいいのでしょうか?
ページをめくる
別のものでは、私たちはそれを作りました。
あなたの言葉、私の光。
私はまだ彼女の写真を見たが、彼女を行かせなければならなかった。
私たちが一緒に作り上げた物語をどう修正すればいいのでしょうか?
過去の物語を思い出してください。
他の状況では、私たちは大丈夫です。
あなたの言葉は私の人生の光です。
言うのは簡単です。
痛みがないとき
あなたも私のような患者だったらいいのに。
あなたは気にしないと言うから。
しかし、私は試みる人です。
むしろ戦いたい。
言うのは簡単です。
傷ついた人は彼女ではなかったので、
私は彼女が私がいつも試みてきたように忍耐強くなってほしいだけです。
彼女は「大丈夫だよ」と言い続けたから。
事実、努力を続けているのは私です。
しかし、彼女は戦うことを選んだ。
ぜひフォローして、いいねしてください。🥹💘
สำหรับคนที่เสิร์ชหา “แปลเพลง pages” แล้วอยากเข้าใจอารมณ์ของเพลงให้ลึกขึ้น เราว่า PAGES – Wimy ไม่ได้เศร้าแค่เพราะเลิกกัน แต่เศร้าเพราะ “มันไม่ชัดเจน” ว่ากำลังจบกันจริง ๆ หรือยัง เพลงตั้งคำถามซ้ำ ๆ ว่า “นี่คือจุดจบใช่ไหม” ซึ่งเป็นความรู้สึกที่หลายคนเคยเจอ เวลาอีกฝ่ายเริ่มหาย ไม่โทร ไม่คุย แต่ก็ยังโผล่มาขอโทษแบบไร้คำอธิบาย สิ่งที่เราชอบคือภาพเปรียบเทียบเรื่อง “บท/หน้า” (chapters/pages) เหมือนความสัมพันธ์เป็นหนังสือที่เราเขียนร่วมกัน พอถึงวันที่ต้องเลิก คนที่ยังรักอยู่จะรู้สึกเหมือนถูกบังคับให้ “เขียนใหม่” ทั้งที่เนื้อเรื่องเดิมมันมีความทรงจำแน่นมาก ประโยคประมาณว่าเห็นรูปของเขาอยู่แต่ต้องปล่อยไป ทำให้เรานึกถึงช่วงที่ยังเผลอไถรูปเก่า ๆ ในแกลเลอรี หรือเห็นรูปเขาในโซเชียลแล้วใจหวิว ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่าควรไปต่อ อีกท่อนที่แทงใจคือไอเดีย “Running in circles” หรืออยู่ในวังวน คือเราพยายามทำความเข้าใจแทบตาย แต่ปลายทางก็กลับมาที่เดิม—เราเป็นคนเดียวที่พยายามอ่านใจ ตีความทุกอย่าง และทำให้ความสัมพันธ์ไปต่อได้ ทั้งที่อีกฝ่ายพูดว่า “ไม่เป็นไร” แต่การกระทำกลับไม่สอดคล้อง แบบนี้มันทำให้คนฟังรู้สึกเหนื่อยและเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองว่า เรากำลังรักคนที่ไม่เลือกเราอยู่หรือเปล่า ถ้าอยากฟังแล้วอินขึ้น ลองจับคีย์เวิร์ดในเพลง 3 อย่างนี้ค่ะ 1) การขอโทษที่มาช้า: ขอโทษอย่างเดียวไม่พอ ถ้าไม่มีการเปลี่ยนแปลง 2) ความไม่แน่นอนของตอนจบ: เลิกแบบไม่ชัดเจนทำให้ค้างคาและเจ็บนาน 3) การปล่อยมือทั้งที่ยังผูกพัน: เห็นรูป เห็นความทรงจำ แต่ต้องยอมปิดหน้าสุดท้ายเอง ส่วนภาพหน้าปกเพลงที่เป็นคน “นอนอยู่กลางทุ่งหญ้า” กับท้องฟ้าโล่ง ๆ เราว่ามันเหมือนสภาวะหลังอกหักเลยค่ะ เหนื่อยจนอยากนอนนิ่ง ๆ ปล่อยให้เวลาผ่านไป และหวังว่าอากาศดี ๆ จะช่วยเยียวยาได้บ้าง ใครกำลังอยู่ในช่วงนี้ เราขอให้ค่อย ๆ พลิกหน้าไปทีละหน้า ไม่ต้องรีบเก่ง แค่ไม่ย้อนกลับไปเจ็บที่เดิมก็พอแล้วค่ะ