คำว่า “โลกทั้งใบมันพัง” สำหรับเรามันไม่ได้เวอร์เลยนะ โดยเฉพาะเวลารักหรือชื่นชมใครสักคนมาก ๆ แล้วจู่ ๆ ก็มีข่าว/กระแสที่ทำให้ใจหล่นวูบ ไม่ว่าจะเป็นดราม่าในโซเชียล ข่าวลือ หรือประเด็นที่คนแชร์ต่อกันแบบเร็วมาก ๆ (ยิ่งเป็นแนว “พระเอกที่ชอบตกเป็นข่าว” ยิ่งทำให้แฟน ๆ อย่างเราตั้งหลักยาก) เราตามลิเกคณะศรรามน้ำเพชรมาสักพัก และมีช่วงที่อินกับ “เรื่องน้ำตาทรพี” มาก ๆ เพราะมันเป็นแนวที่ดูแล้วอารมณ์พาไปจริง เหมือนเราได้ปล่อยความรู้สึกออกมา พอมาเจอข่าวเกี่ยวกับคนที่เราชอบอย่างปราชญา (prachaya) ความรู้สึกมันเหมือนทุกอย่างพังลงในหัวทันที ทั้งผิดหวัง สับสน และกลัวว่าความชอบของเราจะกลายเป็นเรื่องน่าอาย สิ่งที่ช่วยเราในวันที่โลกทั้งใบมันพังคือ “ค่อย ๆ แยกข่าวออกจากความจริง” เราลองทำแบบนี้: 1) หยุดไถฟีดสักพัก เพราะยิ่งอ่านยิ่งเจอคอมเมนต์แรง ๆ แล้วใจยิ่งแย่ 2) เช็กแหล่งที่มา ดูว่ามาจากคำชี้แจงจริงไหม หรือเป็นแค่คำเล่าต่อ 3) ไม่ตัดสินแทนทุกคนทันที เราให้เวลากับข้อมูลให้ครบก่อน 4) กลับไปดูงานที่เราชอบ เช่น คลิปการแสดง/บรรยากาศหน้าเวที เพราะอย่างน้อย “งาน” มันเป็นสิ่งที่จับต้องได้ อีกอย่างที่อยากแชร์คือ การเป็นแฟนคลับไม่จำเป็นต้องปกป้องทุกเรื่อง แต่ก็ไม่จำเป็นต้องทำร้ายตัวเองด้วยการจมอยู่กับดราม่า เราเลือกได้ว่าจะสนับสนุนแบบมีสติแค่ไหน ถ้าเรื่องไหนยังไม่ชัด เราขอเว้นระยะเพื่อรักษาใจตัวเองก่อน สุดท้าย ถ้าตอนนี้ใครรู้สึกว่าโลกทั้งใบมันพังเหมือนกัน เราอยากบอกว่าเดี๋ยวมันจะค่อย ๆ เบาลงจริง ๆ ลองพัก หายใจ แล้วกลับมารักสิ่งที่เราชอบในแบบที่ไม่ทำให้ตัวเองเจ็บเกินไปนะ