🫶🏝

ถ้าเพิ่งเจอประโยค “บักเซียงมันตายแล้ว” ครั้งแรก ส่วนใหญ่จะงงเหมือนกันว่ามันคือข่าวจริงหรือแค่มุก ในประสบการณ์เรา มันมักถูกใช้เป็น “ประโยคแซว/ประโยคตัดบท” ในโทนอีสาน ๆ เอาไว้ทำให้บทสนทนามันพีคหรือจบแบบขำ ๆ มากกว่าจะเป็นการรายงานเหตุการณ์จริง บักเซียง คือใคร? จากที่เห็นคนแชร์กันตามคอมเมนต์และมีม “บักเซียง” มักเป็นตัวละครเชิงสมมติ/ตัวแทนคนบ้าน ๆ ในมุกแนวพื้นถิ่น (คำว่า “บัก” เป็นสรรพนามแบบอีสาน ใช้เรียกผู้ชายแบบกันเอง บางทีก็มีน้ำเสียงหยอก ๆ) เพราะงั้นเวลาเจอคำถาม “บักเซียง คือใคร” คำตอบแบบตรงที่สุดคือ: ไม่ได้เป็นบุคคลดังที่ตายจริง แต่เป็นชื่อที่ถูกหยิบมาเล่นในมีม เพื่อให้ประโยคมันติดหูและขำในหมู่คนที่คุ้นภาษาถิ่น แล้ว “บักโมง” คืออะไร เกี่ยวกันยังไง? “บักโมง” มักโผล่มาคู่กันในแนวเดียวกัน คือเป็นชื่อที่ใช้ในมุก/บทสนทนาภาษาถิ่นให้ดูบ้าน ๆ ขำ ๆ เวลาเพื่อนตั้งคำถามหรือโต้กันแบบกวน ๆ ก็จะมีคนตอบสั้น ๆ ตัดจบประมาณว่า “บักเซียงมันตายแล้ว” เพื่อให้จบประเด็น หรือแซวว่าช้า/ไม่ทันเรื่อง/อย่าไปเชื่อมาก (ฟีลเดียวกับคำว่า “อย่าไปเคียเล็ด ๆ” ที่คนชอบพิมพ์ให้ความหมายประมาณว่าอย่าไปจี้รายละเอียดเยอะ) ทำไมคนถึงเอาไปใช้กันเยอะ? 1) มันสั้น จำง่าย และมีจังหวะตลกในตัว 2) เป็นภาษาถิ่นที่พอพิมพ์แล้วได้อารมณ์ “เล่าเรื่องวงเหล้า/วงเพื่อน” 3) ใช้ได้หลายสถานการณ์ เช่น เพื่อนถามเรื่องเดิมซ้ำ ๆ, มีดราม่าแล้วอยากตัดบท, หรืออยากปิดท้ายคอมเมนต์ให้ขำ ใช้ยังไงไม่ให้ดูแรง/เสียมารยาท - ถ้าเป็นเรื่องจริงที่จริงจัง (งานศพ ข่าวอุบัติเหตุ สุขภาพคนอื่น) ไม่แนะนำให้ใช้ เพราะประโยคมีคำว่า “ตายแล้ว” อาจกระทบความรู้สึก - ใช้กับเพื่อนสนิทหรือในพื้นที่ที่รู้กันว่าเล่นมีม จะปลอดภัยกว่า - ถ้าอีกฝ่ายไม่เข้าใจ ให้ตามด้วยประโยคอธิบายสั้น ๆ ว่า “แค่มุก/มีมเด้อ” จะไม่ทำให้เขางงหรือคิดว่าเราพูดเรื่องจริง สรุปแบบภาษาคนเล่นเน็ต: “บักเซียงมันตายแล้ว” คือมีมไว้แซว/ตัดบทในโทนอีสาน ๆ ส่วน “บักโมง” ก็เป็นชื่อแนวเดียวกันที่คนหยิบมาเล่นให้บทสนทนามันฮาและติดหู