I miss cats. I miss the big cafe. Chiang Mai cat.

ถ้าใครเสิร์ชหา “วิฬาร์คาเฟ่” แล้วลังเลว่าจะไปดีไหม เราว่าเป็นร้านที่เหมาะกับวันที่อยากพักใจและคิดถึงน้องแมวจริงๆ บรรยากาศโดยรวมจะฟีลอบอุ่น นั่งชิลได้ ไม่ต้องทำอะไรเยอะ แค่มองน้องแมวเดินไปมา (หรือหลับยาว) ก็หายเหนื่อยแล้ว วันที่เราไปมีมุมที่ประทับใจมากคือเห็นน้องแมวสองตัวนอน/นั่งอยู่ด้วยกันในชามใสบนพื้นไม้ ข้างๆ เป็นรั้วตาข่าย—ตัวหนึ่งขาวดำกำลังนอนสบายๆ อีกตัวสีน้ำตาลใส่เสื้อเหลืองมองมาพอดี น่ารักแบบหยุดถ่ายรูปไม่ได้ แต่ก็พยายามถ่ายแบบไม่เข้าไปใกล้เกิน เพื่อไม่รบกวนน้อง ทริคเล็กๆ สำหรับมือใหม่ที่อยากไปคาเฟ่แมวให้สนุกและไม่โดนน้องเมิน: 1) เข้าไปแล้วอย่ารีบอุ้ม/จับน้องทันที ให้นั่งนิ่งๆ สักพัก น้องจะค่อยๆ เดินมาดมเอง 2) ถ้าน้องกำลังนอนอยู่ (โดยเฉพาะนอนในชามใสแบบนั้น) แนะนำให้ปล่อยให้นอน อย่าปลุก เพราะน้องจะเครียดได้ 3) ถ้าอยากเล่น ให้ใช้ของเล่นที่ร้านเตรียมไว้ มากกว่ายื่นมือไปตรงๆ น้องจะไว้ใจและเล่นด้วยง่ายกว่า 4) พูดเบาๆ เดินเบาๆ คาเฟ่แมวส่วนใหญ่ชอบบรรยากาศสงบ น้องจะเข้าหาคนง่ายขึ้น อีกอย่างที่อยากบอกคือ ควรดูภาษากายแมวด้วย เช่น หางสะบัดแรงๆ หรือหูพับไปด้านหลัง แปลว่าน้องอาจไม่อยากเล่นแล้ว ให้ถอยออกมานิดนึง เรารู้สึกว่าการเคารพพื้นที่ของแมวทำให้ประสบการณ์ที่วิฬาร์คาเฟ่ดีมาก—น้องดูผ่อนคลาย และเราก็ได้อยู่กับแมวแบบสบายใจจริงๆ ถ้าใครกำลังคิดถึงแมวและอยากหาที่นั่งชิลในเชียงใหม่ ลองแวะวิฬาร์คาเฟ่ดูนะ เราว่าความสุขมันเรียบง่ายมาก แค่นั่งมองน้องแมว (บางตัวใส่เสื้อเหลืองด้วย!) ก็เหมือนได้ชาร์จพลังแล้ว