เรายังใช้ชีวิตของตัวเองอยู่ไหม
เราเผลอทิ้งชีวิตตัวเอง ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
บางคนไม่ได้ใช้ชีวิตผิดทาง
แค่ใช้ชีวิตตามเสียงคนอื่นจนชิน คิดแทน พูดแทน ตัดสินใจแทนเราหมด
เหลือแค่ร่างที่ทำหน้าที่ไปวัน ๆ จนลืมไปแล้วว่า
ความรู้สึกจริง ๆ ของเรา มันหน้าตาแบบไหน
#ติดอยู่ในความคิดคนอื่น
#ตัวตนที่หายไป
ในชีวิตประจำวัน เราอาจไม่ทันรู้ตัวว่าเริ่มละเลยความรู้สึกและความต้องการที่แท้จริงของตัวเองเพียงเพราะความกดดันจากสิ่งรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็นเสียงวิจารณ์จากครอบครัว เพื่อน หรือสังคมที่คอยกำหนดกรอบการใช้ชีวิตให้เราตามแบบแผนที่เขาคิดว่าสำเร็จ แนวคิดนี้ทำให้หลายคนกลายเป็นเหมือนร่างไร้วิญญาณที่เดินหน้าทำหน้าที่ไปวันๆ แต่ไม่เคยถามใจตัวเองว่าอยากจะทำอะไรจริงๆหรือมีความสุขกับสิ่งที่ทำหรือไม่ ผมเองเคยตกอยู่ในสถานการณ์นี้มาก่อน ที่รู้ตัวอีกทีคือใช้ชีวิตตามความคาดหวังของคนอื่นจนลืมตัวตนไปหมด สิ่งที่ช่วยกลับมาได้คือการเรียนรู้ที่จะตั้งคำถามกับตัวเองอย่างจริงจัง ลองถามว่า สิ่งที่ฉันทำอยู่ตอนนี้ คือสิ่งที่ทำให้ฉันมีความสุขจริงหรือไม่? ความกดดันและเสียงวิจารณ์จากคนอื่น แม้จะเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เราสามารถเลือกที่จะไม่ยอมให้มันมาควบคุมชีวิตและความคิดของเราได้ นอกจากนี้ การมีเวลาสำหรับตัวเองเพื่อทำกิจกรรมที่ชอบ สะท้อนความรู้สึก และรับฟังเสียงภายใน ช่วยให้เราค้นพบว่าความรู้สึกจริงๆ ของเรานั้นเป็นอย่างไร และกำหนดเส้นทางชีวิตด้วยตัวเองได้ชัดเจนขึ้น สุดท้ายนี้ การใช้ชีวิตที่แท้จริงไม่จำเป็นต้องผิดหรือถูกตามใคร แค่ต้องเป็นชีวิตที่สอดคล้องกับความรู้สึกและความฝันของตัวเอง ที่ช่วยให้เรารู้สึกอิสระและเป็นสุขอย่างแท้จริง
