ควรพูด ตั้งแต่วันนั้น
เงียบผิดเวลา คือ เสียสิทธิ์ไปเลย
การเลือกไม่พูดในวันที่ควรพูด
บางทีมันไม่ใช่ความสุขุม
แต่มันคือความลังเลที่แพงเกินไป
เรารู้ว่าควรบอก ควรถาม ควรยืนยันในสิ่งที่รู้สึก
แต่กลับคิดว่ายังไม่ถึงเวลา
พอถึงวันที่อยากพูดจริง ๆ คนฟังไม่อยู่แล้ว
และสิทธิ์นั้นก็ไม่ย้อนกลับมาอีก
ประสบการณ์ส่วนตัวของผมสะท้อนให้เห็นว่าการเลือกที่จะเงียบแม้รู้ว่าควรพูด มักนำมาซึ่งความเสียใจในภายหลัง เหมือนกับที่บทความกล่าวไว้ว่า ‘เงียบผิดเวลา คือ เสียสิทธิ์ไปเลย’ ผมเคยอยู่ในสถานการณ์ที่ผมมีความรู้สึกหรือความคิดเห็นสำคัญ แต่ด้วยความลังเลและความกลัวทำให้ไม่กล้าพูดออกไป ในตอนนั้นผมคิดเสมอว่ายังไม่ใช่เวลาที่เหมาะสม แล้วเมื่อเวลาผ่านไปโอกาสนั้นก็หายไป คนที่ผมอยากพูดด้วยอาจไม่ได้อยู่ตรงนั้นอีก การไม่พูดในเวลาที่ควรจึงไม่ใช่ความสุขุมแต่เป็นความลังเลที่ส่งผลเสียอย่างมาก จากประสบการณ์นี้ ผมจึงเรียนรู้ว่าการสื่อสารอย่างตรงไปตรงมาและตรงเวลาเป็นสิ่งสำคัญมาก ไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรู้สึกในความสัมพันธ์ การยืนยันความคิดเห็น หรือการถามคำถามที่จำเป็น การไม่พูดในเวลาที่เหมาะสมอาจทำให้เสียโอกาสที่ไม่มีวันกลับมา และสร้างความรู้สึกที่ยังค้างคาใจอยู่ในภายหลัง สุดท้ายนี้ผมอยากแนะนำให้ทุกคนกล้าที่จะพูดในวันที่ควรพูด ใช้โอกาสนั้นอย่างมีคุณค่า อย่าปล่อยให้ความลังเลหรือความกลัวมาคอยขวางทางสิทธิ์ที่ควรจะได้รับ เพราะบางครั้งการพูดเพียงครั้งเดียวอาจเปลี่ยนแปลงชีวิตได้อย่างไม่น่าเชื่อ
