Automatically translated.View original post

Mother-in-law and wife-in-law fight

The story "The mother-in-law and the daughter-in-law fight."

Once upon a time (not long ago, 😄 around our village) there was a mother-in-law named

"Mrs. Pit." Oh, the power in the house is more abundant than that of the big jar. Every finger in the house must be at Mrs. Pit's command!

And the sky went down in the heart because my beloved son went to get married and brought his new daughter-in-law, "Sister?"

From the first day she moved in, Mrs. Pit immediately became active! From trivial things like flower arrangements to big things like cooking, Mrs. Pit would constantly catch mistakes and give orders.

"Why are you slicing vegetables so thick? It's not beautiful!"

"Do you wash clothes? Why don't you separate colors? My clothes will fall!"

"Why? Why are you up late today? I haven't swept the house yet!"

All the murmurings, all the pecking words, the bites that Mrs. Pit recruits to tell you about you every day.

But you don't bow down easily. At first you tried to be patient, but later you couldn't stand it, and you started to react.

"Mom, I think it's a little thick when stir fried. It's still crispy."

"Mom, I've separated the color of the wash. It's dark. It's light."

"Mom, you're sick today, so you're up a little late."

At first, Mrs. Pit was furious, wondering if she was arguing, but after a long time, Mrs. Pit began to notice that she didn't mean to resist, but just wanted to explain her reasons.

The story of the conflict between these mothers-in-law and daughters-in-law continues. There is some tension, some slack, but the important thing is that they are starting to "listen" to each other, although sometimes they still argue.

Until one day, Mrs. Pit was born and fell ill. Did you get a younger brother who served closely, did not complain, did not cry, and did not cook the food that was given to Mrs. Pit?

It was then that Mrs. Pisan truly saw her kindness and sincerity. Mrs. Pisan began to feel guilty for ever intruding and manipulating her too much.

Did Mrs. Pit finally apologize to her? "..I'm sorry you've been too picky with me. "

Did you hear that? I was shocked, but I smiled. "It's okay, Mom. I understand."

Since then, the relationship between Mrs. Pit and Nong has improved markedly. Mrs. Pit began to allow Nong to live and make more decisions on her own. Nong Pit still respected and took good care of Mrs. Pit.

This tale teaches that

The relationship between a good mother-in-law and daughter-in-law is not due to submission or manipulation, but due to open-mindedness, mutual respect and understanding of differences, although there are some voices, but if there is sincerity for each other, then finally can live together happily.

# Indiscriminate writer# Teach tales # Mother-in-law # Tales # Writer

2025/8/4 Edited to

... Read moreāļ™āļīāļ—āļēāļ™āđ€āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āđāļĄāđˆāļœāļąāļ§āļˆāļ­āļĄāļšāļ‡āļāļēāļĢāļāļąāļšāļĨāļđāļāļŠāļ°āđƒāļ āđ‰āļŠāļēāļĒāļŠāļđāđ‰āļŠāļ°āļ—āđ‰āļ­āļ™āđƒāļŦāđ‰āđ€āļŦāđ‡āļ™āļ–āļķāļ‡āļ›āļąāļāļŦāļēāļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļąāļĄāļžāļąāļ™āļ˜āđŒāļ—āļĩāđˆāđ€āļāļīāļ”āļ‚āļķāđ‰āļ™āđƒāļ™āļ„āļĢāļ­āļšāļ„āļĢāļąāļ§āđ‚āļ”āļĒāđ€āļ‰āļžāļēāļ°āļĢāļ°āļŦāļ§āđˆāļēāļ‡āđāļĄāđˆāļœāļąāļ§āļāļąāļšāļĨāļđāļāļŠāļ°āđƒāļ āđ‰ āļ‹āļķāđˆāļ‡āđ€āļ›āđ‡āļ™āļŦāļ™āļķāđˆāļ‡āđƒāļ™āļ„āļ§āļēāļĄāļ‚āļąāļ”āđāļĒāđ‰āļ‡āļ—āļĩāđˆāļžāļšāđ„āļ”āđ‰āļšāđˆāļ­āļĒāđƒāļ™āļŠāļąāļ‡āļ„āļĄāđ„āļ—āļĒ āļāļēāļĢāđāļāđ‰āđ„āļ‚āļ›āļąāļāļŦāļēāđƒāļ™āđ€āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļ™āļĩāđ‰āđ„āļĄāđˆāđ„āļ”āđ‰āļ­āļĒāļđāđˆāļ—āļĩāđˆāļāļēāļĢāļšāļ‡āļāļēāļĢāļŦāļĢāļ·āļ­āļĒāļ­āļĄāļˆāļģāļ™āļ™āļāđˆāļēāļĒāđƒāļ”āļāđˆāļēāļĒāļŦāļ™āļķāđˆāļ‡ āđāļ•āđˆāđ€āļāļīāļ”āļˆāļēāļāļāļēāļĢāļŸāļąāļ‡āđāļĨāļ°āđ€āļ‚āđ‰āļēāđƒāļˆāļ‹āļķāđˆāļ‡āļāļąāļ™āđāļĨāļ°āļāļąāļ™āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āđāļ—āđ‰āļˆāļĢāļīāļ‡ āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļąāļĄāļžāļąāļ™āļ˜āđŒāđƒāļ™āļ„āļĢāļ­āļšāļ„āļĢāļąāļ§āļ—āļĩāđˆāļ”āļĩāļ•āđ‰āļ­āļ‡āļ­āļēāļĻāļąāļĒāļāļēāļĢāļŠāļ·āđˆāļ­āļŠāļēāļĢāļ—āļĩāđˆāđ€āļ›āļīāļ”āļāļ§āđ‰āļēāļ‡āđāļĨāļ°āđƒāļŦāđ‰āđ€āļāļĩāļĒāļĢāļ•āļīāļ‹āļķāđˆāļ‡āļāļąāļ™āđāļĨāļ°āļāļąāļ™ āļ–āļķāļ‡āđāļĄāđ‰āļ­āļēāļˆāļĄāļĩāļ„āļ§āļēāļĄāđ€āļŦāđ‡āļ™āļ—āļĩāđˆāđāļ•āļāļ•āđˆāļēāļ‡āļāļąāļ™ āļŦāļĢāļ·āļ­āļĄāļĩāļāļēāļĢāđ‚āļ•āđ‰āđāļĒāđ‰āļ‡āļšāđ‰āļēāļ‡ āđāļ•āđˆāļ–āđ‰āļēāļ—āļąāđ‰āļ‡āļŠāļ­āļ‡āļāđˆāļēāļĒāļĄāļĩāļ„āļ§āļēāļĄāļˆāļĢāļīāļ‡āđƒāļˆāđāļĨāļ°āļžāļĒāļēāļĒāļēāļĄāđ€āļ‚āđ‰āļēāđƒāļˆāđ€āļŦāļ•āļļāļœāļĨāļ‚āļ­āļ‡āļ­āļĩāļāļāđˆāļēāļĒ āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļąāļĄāļžāļąāļ™āļ˜āđŒāļˆāļ°āļžāļąāļ’āļ™āļēāđ„āļ›āđƒāļ™āļ—āļēāļ‡āļ—āļĩāđˆāļ”āļĩāļ‚āļķāđ‰āļ™āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļĒāļąāđˆāļ‡āļĒāļ·āļ™ āđ€āļĢāļ·āđˆāļ­āļ‡āļĢāļēāļ§āļ‚āļ­āļ‡āļ„āļļāļ“āļ™āļēāļĒāļžāļīāļĻāđāļĨāļ°āļ™āđ‰āļ­āļ‡āđ„āļŦāļĄāļŠāļ­āļ”āļ„āļĨāđ‰āļ­āļ‡āļāļąāļšāļŦāļĨāļąāļāļˆāļīāļ•āļ§āļīāļ—āļĒāļēāļ„āļĢāļ­āļšāļ„āļĢāļąāļ§āļ—āļĩāđˆāđ€āļ™āđ‰āļ™āļāļēāļĢāđ€āļŠāļĢāļīāļĄāļŠāļĢāđ‰āļēāļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļąāļĄāļžāļąāļ™āļ˜āđŒāļœāđˆāļēāļ™āļāļēāļĢāļĒāļ­āļĄāļĢāļąāļšāđāļĨāļ°āđ€āļ„āļēāļĢāļžāļ„āļ§āļēāļĄāđāļ•āļāļ•āđˆāļēāļ‡ āļ‹āļķāđˆāļ‡āļŠāđˆāļ§āļĒāļĨāļ”āļ„āļ§āļēāļĄāļ•āļķāļ‡āđ€āļ„āļĢāļĩāļĒāļ”āđāļĨāļ°āđ€āļ›āļīāļ”āļ—āļēāļ‡āđƒāļŦāđ‰āđ€āļāļīāļ”āļ„āļ§āļēāļĄāļĢāļąāļāļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļēāļĄāļąāļ„āļ„āļĩāđƒāļ™āļ„āļĢāļ­āļšāļ„āļĢāļąāļ§āļĄāļēāļāļ‚āļķāđ‰āļ™ āļŠāļģāļŦāļĢāļąāļšāļĨāļđāļāļŠāļ°āđƒāļ āđ‰ āļāļēāļĢāđ€āļ›āđ‡āļ™āļ„āļ™āļ—āļĩāđˆ "āļŠāļēāļĒāļŠāļđāđ‰" āļŦāļĄāļēāļĒāļ–āļķāļ‡āļāļēāļĢāđ„āļĄāđˆāļĒāļ­āļĄāđāļžāđ‰āļŦāļĢāļ·āļ­āļ–āļđāļāļšāļ‡āļāļēāļĢāļ‡āđˆāļēāļĒ āđ† āđāļ•āđˆāļĒāļąāļ‡āļ•āđ‰āļ­āļ‡āļĢāļąāļāļĐāļēāļ„āļ§āļēāļĄāđ€āļ„āļēāļĢāļžāļ•āđˆāļ­āļœāļđāđ‰āđƒāļŦāļāđˆāđƒāļ™āļšāđ‰āļēāļ™ āđ€āļžāļ·āđˆāļ­āļŠāļĢāđ‰āļēāļ‡āļŠāļĄāļ”āļļāļĨāļĢāļ°āļŦāļ§āđˆāļēāļ‡āļāļēāļĢāđāļŠāļ”āļ‡āļ­āļ­āļāļ–āļķāļ‡āļ•āļąāļ§āļ•āļ™āđāļĨāļ°āļāļēāļĢāļĢāļąāļāļĐāļēāļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļąāļĄāļžāļąāļ™āļ˜āđŒāļ—āļĩāđˆāļ”āļĩ āļ”āđ‰āļēāļ™āđāļĄāđˆāļœāļąāļ§ āļāļēāļĢāđƒāļŦāđ‰āđ‚āļ­āļāļēāļŠāļĨāļđāļāļŠāļ°āđƒāļ āđ‰āđ„āļ”āđ‰āļ•āļąāļ”āļŠāļīāļ™āđƒāļˆāđāļĨāļ°āđāļŠāļ”āļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļ„āļīāļ”āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļ­āļīāļŠāļĢāļ°āļˆāļ°āļŠāđˆāļ§āļĒāđ€āļžāļīāđˆāļĄāļ„āļ§āļēāļĄāļĄāļąāđˆāļ™āđƒāļˆāđāļĨāļ°āļ„āļ§āļēāļĄāļœāļđāļāļžāļąāļ™āļĢāļ°āļŦāļ§āđˆāļēāļ‡āļāļąāļ™ āļ­āļĩāļāļ—āļąāđ‰āļ‡āļĨāļ”āļ„āļ§āļēāļĄāļ‚āļąāļ”āđāļĒāđ‰āļ‡āļ—āļĩāđˆāļ­āļēāļˆāđ€āļāļīāļ”āļˆāļēāļāļ„āļ§āļēāļĄāļĢāļđāđ‰āļŠāļķāļāļ–āļđāļāļšāļąāļ‡āļ„āļąāļšāļŦāļĢāļ·āļ­āđ„āļĄāđˆāļĄāļĩāļ•āļąāļ§āđ€āļĨāļ·āļ­āļ āļ™āļīāļ—āļēāļ™āļ™āļĩāđ‰āļˆāļķāļ‡āđ€āļ›āđ‡āļ™āļ•āļąāļ§āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļ—āļĩāđˆāļ”āļĩāđƒāļ™āļāļēāļĢāļŠāļ­āļ™āđƒāļˆāđƒāļŦāđ‰āļ„āļĢāļ­āļšāļ„āļĢāļąāļ§āđ„āļ—āļĒāļĄāļ­āļ‡āđ€āļŦāđ‡āļ™āļ„āļļāļ“āļ„āđˆāļēāļ‚āļ­āļ‡āļāļēāļĢāļŠāļ·āđˆāļ­āļŠāļēāļĢāļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āļĄāļĩāđ€āļĄāļ•āļ•āļē āđ‚āļ”āļĒāđ€āļ‰āļžāļēāļ°āđƒāļ™āļšāļ—āļšāļēāļ—āđāļĄāđˆāļœāļąāļ§āđāļĨāļ°āļĨāļđāļāļŠāļ°āđƒāļ āđ‰āļ—āļĩāđˆāļĄāļąāļāļĄāļĩāļ„āļ§āļēāļĄāļ—āđ‰āļēāļ—āļēāļĒāļ—āļēāļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļąāļĄāļžāļąāļ™āļ˜āđŒ āļ™āļīāļ—āļēāļ™āđāļŠāļ”āļ‡āđƒāļŦāđ‰āđ€āļŦāđ‡āļ™āļ§āđˆāļēāđāļĄāđ‰āļˆāļ°āļĄāļĩāļ›āļąāļāļŦāļēāđāļĨāļ°āļ„āļ§āļēāļĄāļ‚āļąāļ”āđāļĒāđ‰āļ‡ āļāđ‡āļĒāļąāļ‡āļŠāļēāļĄāļēāļĢāļ–āļœāđˆāļēāļ™āļžāđ‰āļ™āđ„āļ›āđ„āļ”āđ‰āļ”āđ‰āļ§āļĒāļ„āļ§āļēāļĄāđ€āļ‚āđ‰āļēāđƒāļˆāđāļĨāļ°āļ„āļ§āļēāļĄāļˆāļĢāļīāļ‡āđƒāļˆāļĢāđˆāļ§āļĄāļāļąāļ™ āļŦāļēāļāļ„āļĢāļ­āļšāļ„āļĢāļąāļ§āđƒāļ”āļāļģāļĨāļąāļ‡āđ€āļœāļŠāļīāļāļāļąāļšāļ„āļ§āļēāļĄāļ‚āļąāļ”āđāļĒāđ‰āļ‡āđƒāļ™āļĨāļąāļāļĐāļ“āļ°āđ€āļ”āļĩāļĒāļ§āļāļąāļ™ āļ„āļģāđāļ™āļ°āļ™āļģāļ„āļ·āļ­āđƒāļŦāđ‰āđ€āļ›āļīāļ”āđƒāļˆāļāļ§āđ‰āļēāļ‡ āļĢāļąāļšāļŸāļąāļ‡āļ„āļ§āļēāļĄāļ•āđ‰āļ­āļ‡āļāļēāļĢ āđāļĨāļ°āđ€āļ„āļēāļĢāļžāđƒāļ™āļ„āļ§āļēāļĄāđāļ•āļāļ•āđˆāļēāļ‡āļ‚āļ­āļ‡āđāļ•āđˆāļĨāļ°āļšāļļāļ„āļ„āļĨ āļžāļĢāđ‰āļ­āļĄāļāļąāļšāđƒāļŦāđ‰āđ€āļ§āļĨāļēāļ›āļĢāļąāļšāļ•āļąāļ§āđāļĨāļ°āđ€āļĢāļĩāļĒāļ™āļĢāļđāđ‰āļāļąāļ™āđ„āļ›āđ€āļĢāļ·āđˆāļ­āļĒ āđ† āļ‹āļķāđˆāļ‡āļˆāļ°āļ™āļģāđ„āļ›āļŠāļđāđˆāļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļļāļ‚āđāļĨāļ°āļ„āļ§āļēāļĄāļŠāļ‡āļšāļŠāļļāļ‚āđƒāļ™āļ„āļĢāļ­āļšāļ„āļĢāļąāļ§āļ­āļĒāđˆāļēāļ‡āđāļ—āđ‰āļˆāļĢāļīāļ‡