ชีวิตที่ดี ไม่ได้หมายความว่า นิสัยดีหรือเป็นคนดี
ชีวิตที่ดี ไม่จำเป็นต้องอยู่เหนือใคร
เราอาจเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับคนที่อยากมีชีวิตที่ดีกว่าคนอื่น อยากร่ำรวยกว่า เด่นกว่า มีคนรักและนับหน้าถือตามากกว่า จนถึงขั้นคิดหาวิธีทำให้อีกคนตกต่ำลง เพื่อให้ตัวเองดูสูงขึ้น
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่อยู่ในกรอบความเชื่อแบบใด สิ่งหนึ่งที่น่าคิดกว่าความลึกลับของเรื่องร าวเหล่านั้น คือ เหตุใดคนเราจึงต้องทำให้ชีวิตของคนอื่นแย่ลง เพื่อให้ตัวเองรู้สึกว่าชีวิตดีขึ้น
เพราะแท้จริงแล้ว การมีชีวิตที่ดีกว่าใคร ไม่ควรเป็นใบอนุญาตให้เราเบียดเบียนใคร และการมีชีวิตที่แย่กว่าใคร ก็ไม่ควรเป็นเหตุผลให้เราไปทำร้ายผู้อื่นเช่นกัน
ชีวิตที่ดีอาจหมายถึงการมีงานที่ดี มีรายได้ที่เพียงพอ มีบ้านที่อบอุ่น มีครอบครัวที่รักกัน หรือมีโอกาสมากกว่าคนอื่น แต่สิ่งเหล่านั้นไม่ได้เป็นเครื่องรับรองว่าเจ้าของชีวิตจะเป็น “คนดี” เสมอไป
คนคนหนึ่งอาจมีชีวิตที่ดี แต่กลับพูดจาดูถูกคนอื่น
อาจประสบความสำเร็จ แต่กลับชอบกระแนะกระแหนคนที่มีน้อยกว่า
อาจมีทุกอย่างพร้อม แต่กลับต้องคอยเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นอยู่เสมอ
ในทางกลับกัน คนที่ไม่ได้มีชีวิตห รูหรา ไม่ได้มีเงินมาก หรือไม่ได้ประสบความสำเร็จในแบบที่สังคมยกย่อง ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะเป็นคนไม่ดี
เพราะ “ชีวิตที่ดี” กับ “นิสัยที่ดี” เป็นคนละเรื่องกัน
และบางทีสิ่งที่น่าชื่นชมกว่าการมีชีวิตที่ดี คือการที่คนคนหนึ่ง มีชีวิตที่ดีแล้วไม่ลืมที่จะเป็นคนดี
เมื่อมีมาก ก็ไม่จำเป็นต้องดูถูกคนที่มีน้อยกว่า
เมื่อประสบความสำเร็จ ก็ไม่จำเป็นต้องทำให้คนอื่นรู้สึกด้อยกว่า
เมื่อมีความสุข ก็ไม่จำเป็นต้องสร้างความทุกข์ให้ใครเพื่อยืนยันความสุขของตัวเอง
เพราะหากความสุขของเราต้องอาศัยการที่ใครอีกคนต้องต่ำกว่าเรา ความสุขนั้นก็คงไม่มั่นคงนัก
ในทางกลับกัน หากเราสร้างชีวิตด้วยสัมมาอาชีพ ทำงานสุจริต ไม่เอาเปรียบใคร ใช้ชีวิตตามกำลังของตัวเอง รู้จักพอ และไม่เอาชีวิตของตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น เราก็สามารถค่อย ๆ สร้างชีวิตที่ดีได้ด้วยเหตุปัจจัยของเราเอง
ไม่จำเป็นต้องแย่งของใคร
ไม่จำเป็นต้องกดใคร
ไม่จำเป็นต้องใช้เล่ห์กล
ไม่จำเป็นต้องทำให้ใครล้ม เพื่อให้ตัวเองยืนสูงขึ้น
เพราะ ความสำเร็จที่เกิดจากการทำให้คนอื่นพ่ายแพ้ อาจทำให้เราดูสูงขึ้นในสายตาคนบางคน แต่ไม่ได้ทำให้เราเป็นคนที่สูงขึ้นจากข้างใน
ชีวิตของแต่ละคนมีต้นทุนไม่เท่ากัน มีจังหวะไม่เหมือนกัน และมีเส้นทางเป็นของตัวเอง บางคนเดินเร็ว บางคนเดินช้า บางคนต้องใช้เวลามากกว่าจะไปถึงสิ่งที่ต้องการ
เราไม่จำเป็นต้องชนะทุกคน
แค่ไม่ทำร้ายใครระหว่างทาง
ไม่เอาเปรียบใครเพื่อให้ตัวเองได้เปรียบ
ไม่ใช้ความทุกข์ของคน อื่นเป็นบันไดให้ตัวเองสูงขึ้น
และยังรักษาความสุจริตและความเมตตาเอาไว้ได้
เท่านี้ก็เป็นชีวิตที่น่าภูมิใจแล้ว
เพราะท้ายที่สุดแล้ว ชีวิตที่ดีอาจไม่ได้หมายถึงชีวิตที่อยู่เหนือกว่าคนอื่น
แต่อาจหมายถึง
“ชีวิตที่เราอยู่ได้อย่างสบายใจ โดยไม่ต้องทำให้ใครเดือดร้อนเพื่อให้ตัวเองมีความสุข”
มีมากก็อยู่ด้วยความไม่ประมาท
มีน้อยก็อยู่ด้วยความไม่อิจฉา
มีโอกาสก็ใช้โอกาสนั้นอย่างสุจริต
และไม่ว่าเราจะอยู่ตรงไหนของชีวิต ก็ยังเลือกที่จะพูดดี คิดดี และทำดีต่อผู้อื่นได้เสมอ
เพราะสิ่งที่ทำให้คนคนหนึ่งน่านับถือที่สุด
อาจไม่ใช่สิ่งที่เขา มีมากกว่าคนอื่น
แต่คือสิ่งที่เขา ไม่ยอมทำ แม้จะทำแล้วตัวเองได้ประโยชน์ก็ตาม 🌿
