About the bad vice president's love slave.

ถ้าคุณชอบพล็อตแนว “หนีบทนางเอกมารับจ๊อบเป็นทาสโอทีของพระเอก” เรื่องนี้คือจริตมาก เพราะแกนเรื่องมันไม่ได้มีแค่ความโรมานซ์ แต่คือเกมอำนาจในที่ทำงานแบบถึงพริกถึงขิง—พระเอกตำแหน่งรองประธาน ภาพลักษณ์เนี้ยบ ฉลาด ทำงานเก่ง แต่ความ “แสนร้าย” คือดึงนางเอกเข้ามาอยู่ในวงโคจรตัวเองด้วยงานโอทีที่เหมือนจะเป็นข้อเสนอ…แต่จริงๆ คือการ “หนีบ” ให้ปฏิเสธยาก สิ่งที่เราว่าสนุกคือคำว่า “ทาสโอที” มันไม่ได้หมายถึงทำงานหนักอย่างเดียว แต่เป็นการบีบให้ต้องใกล้ชิด ทั้งอยู่ดึกด้วยกัน รับงานด่วน ประชุมฉุกเฉิน แก้เอกสารตอนเที่ยงคืน แล้วมันเปิดทางให้เกิดฉากหยอกล้อ/ปะทะคารมแบบคู่กัด เพราะนางเอกไม่ใช่สายยอมคนง่ายๆ ยิ่งโดนสั่งยิ่งหงุดหงิด แต่ก็เผลอใจไปทีละนิด อ่านไปจะได้ฟีลออฟฟิศโรแมนซ์ที่มีรายละเอียดเรื่องงานจริงจังขึ้นหน่อย เช่น จังหวะที่พระเอกโยนงานเป็นชุด แล้วคอยจับผิดความละเอียด หรือบอกให้ “ทำให้ได้มาตรฐานของฉัน” ซึ่งมันทั้งน่าหมั่นไส้และน่าลุ้นว่าท้ายที่สุดเขาต้องการใช้งาน…หรืออยากได้ตัวกันแน่ จากภาพประกอบที่เห็น จะมีบรรยากาศคุยกันแบบหยอกแรงๆ เรื่องสัตว์/อาณาจักรสัตว์ (เหมือนมีหนังสือ The Animal Kingdom โผล่มา) เราว่ามันเป็นกิมมิกที่ช่วยให้บทสนทนาดูมีชั้นเชิง คือเปรียบเทียบความสัมพันธ์แบบ “ดูเหมือนครอบครัวแต่ไม่ใช่” หรือการวัดเชิงว่าใครเป็นผู้ล่า ใครเป็นเหยื่อ—เข้ากับธีมพระเอกสายควบคุมมากๆ ถ้ากำลังตัดสินใจว่าจะเริ่มอ่านไหม แนะนำให้ลองอ่านช่วงต้นที่นางเอกโดนหนีบให้รับงานโอทีก่อนเลย เพราะตรงนั้นจะรู้ทันทีว่าเคมีคู่นี้ใช่หรือไม่: ถ้าชอบพระเอกสายเย็นชา ปากร้าย แต่ลงมือช่วยแบบไม่พูดเยอะ + นางเอกสู้คน ไม่ยอมให้ใครกดหัว เรื่องนี้น่าจะตอบโจทย์ ปล. เรื่องนี้อ่านได้ที่ Dreame เท่านั้น ใครชอบแนวโรมานซ์ชายหญิงในออฟฟิศ ลองไปตามดูแล้วมาเม้าท์กันได้ว่า “ทาสโอที” รอบนี้จะจบแบบหัวใจพัง หรือหวานจนหยุดอ่านไม่ได้