จากประสบการณ์ตรงในการเป็นคนที่มักซัพพอร์ตผู้อื่นบ่อยๆ พบว่าบางครั้งเราก็ลืมให้ความสำคัญกับความรู้สึกและสุขภาพจิตของตัวเองไปมาก จนบางครั้งความเครียดสะสมก็อาจทำให้เกิดอาการซึมเศร้าได้เหมือนกัน สิ่งที่สำคัญอย่างหนึ่งคือการเรียนรู้ที่จะพูดปฏิเสธเมื่อต้องการพักผ่อน หรือไม่พร้อมช่วย โดยไม่รู้สึกผิด ซึ่งช่วงแรกอาจรู้สึกยากและไม่คุ้นชิน แต่จะช่วยให้เราสามารถรักษาสมดุลของชีวิตและจิตใจได้ดีขึ้น การแบ่งเวลาสำหรับดูแลตัวเองอย่างสม่ำเสมอเป็นสิ่งจำเป็น ไม่ว่าจะเป็นการพักผ่อนให้เพียงพอ หรือทำกิจกรรมที่ช่วยผ่อนคลายความเครียด เช่น การออกกำลังกายเบาๆ นั่งสมาธิ หรือพูดคุยกับผู้ที่ไว้ใจ นอกจากนี้ ลองตั้งขอบเขตในการช่วยเหลือผู้อื่นให้เหมาะสม กำหนดว่าช่วงไหนหรือเรื่องไหนที่เราสามารถรับผิดชอบได้ โดยไม่ทำให้ตัวเองเกิดภาระเกินไป การปรับเปลี่ยนวิธีคิดและจัดการกับความนอยง่าย จะช่วยให้จิตใจแข็งแรงขึ้นพร้อมช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างยั่งยืน การเป็นคนที่คอยซัพพอร์ตคนอื่นอย่างเต็มใจเป็นเรื่องดี แต่ก็สำคัญไม่น้อยที่เราจะต้องซัพพอร์ตตัวเองเหมือนกัน