อยู่คนเดียวยังไง?หลังจากเลิกกับแฟน🖤
เพื่อนๆคนไหนมีวิธีจัดการกับความรู้สึกตัวเองหลังจากเลิกกับแฟนแล้วต้องย้ายออกมาอยู่คนเดียวบ้างคะ ก่อนอื่นเราคบกับแฟนมา 2 ปีกว่า ด้วยความที่เรานี่แหละเป็นฝ่ายขอลดความสัมพันธ์ขอกลับมาเป็นพี่น้องเอง เพราะเรารู้สึกว่าเราอยู่กับเค้า “เราเหมือนอยู่คนเดียว” 🙂 และนี่เป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ก่อนที่เราจะขอลดความสัมพันธ์ เราเริ่มออกไปเที่ยวเองคนเดียวมากขึ้น เพราะเรารู้สึกว่าการที่เราเริ่มต้องเป็นฝ่ายร้องขอในความสัมพันธ์ในหลายๆอย่าง เหมือนคำที่ว่า “ใกล้กันจนดูแคลน” จนเรารู้สึกทำไมเราต้องยึดติดแต่กับเค้า ต้องมาแอบร้องไห้บ่อยๆ แต่ด้วยความที่เรามีแต่เค้าเราอยู่ด้วยกัน ตัวเราเองไม่ได้มีเพื่อนเยอะ เพื่อนสนิทก็อยู่ไกลกัน นานๆถึงเจอกันที เราก็เลยเคว้ง กว่าที่เราจะขอจบเราใช้เวลาทบทวนอยู่เกือบครึ่งปีเลยค่ะ แต่ครั้งนี้เราตัดสินใจจบและเลือกบอกก่อนที่จะถึงวันเกิดตัวเองเลยค่ะ เราก็รู้สึกว่าเราอยากปลดล็อคแล้ว พอพูดจริงๆ เค้าก็ยอมจบกับเราได้ง่ายๆเลย เราก็เลยแอบรู้สึกว่า “เค้ามีหรือไม่มีเราก็ได้” แอบน้ำตาซึมอยู่เหมือนกัน เราเลยตัดสินใจย้ายออกจากห้องเค้าต้นเดือนถัดไปเลย พอมาอยู่ห้องคนเดียว ช่วงแรกๆเราทำใจไม่ได้หลายๆอย่าง กลัวการนอนคนเดียว กลัวเสียงตอนกลางคืน มันก็นอนไม่หลับเกือบครึ่งเดือนเลย มีนอนร้องไห้ทุกคืน มีเหงา ไม่ได้คุยกับใครเลย เพื่อนก็ไม่ได้คุย ปกติมีเพื่อนสนิท 2 คน 😂 แต่เพื่อนไม่ได้ว่างคุยกับเราขนาดนั้น เพื่อนก็มีโลกของเพื่อน เราอยู่กับตัวเอง ออกไปเที่ยว ไปไหว้พระ เห็นคนเดินเป็นคู่ ก็แอบซึม ในใจกลับรู้สึกว่างเปล่า ไม่รู้ว่าสิ่งที่เราทำตอนนี้มีความสุขจริงๆมั้ย หาดูซีรี่ย์ แต่งห้อง ฟังเพลงไปเรื่อย จนตอนนี้ผ่านมา 1 เดือนแล้ว ไม่นอนร้องไห้ก่อนนอนแล้ว ฟัวเพลงยังมีน้ำตาซึมบ้างแต่ไม่รู้สึกเจ็บแล้ว ไม่รู้สึกรีบอยากหาแฟนใหม่ ไม่อยากรีบมีใครเหมือนเมื่อก่อนที่เลิกกับแฟนทีไรต้องรีบมีใหม่ทันทีเพราะกลัวการอยู่คนเดียว และตอนนี้ด้วยความที่เราอายุเข้าเลข 3 แล้ว สำหรับเราเราก็อยากมีคนที่เรารักและรักเราอยู่กับเราไปนานๆสร้างครอบครัว ไม่อยากเริ่มใหม่กับใครอีกบ่อยๆแล้วสำหรับเพื่อนๆมูฟออนกันยังไงบ้างคะ 🥹
การอยู่คนเดียวหลังเลิกกับคนรักเป็นช่วงเวลาที่ยากลำบากและเต็มไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งความเหงา ความกลัว และความไม่มั่นคงในตัวเอง สิ่งที่ช่วยฉันได้มากคือการเรียนรู้ว่าจะต้องให้เวลากับตัวเองจริงๆ ไม่ต้องรีบร้อนมีความสัมพันธ์ใหม่ เพราะการรีบหาคนมาแทนที่อาจทำให้เรายิ่งรู้สึกว่างเปล่ามากขึ้น ช่วงแรกที่ต้องนอนคนเดียว ฉันพบว่าการสร้างบรรยากาศห้องให้รู้สึกอบอุ่น เช่น ติดไฟเล็ก ๆ เปิดเพลงโปรดเบา ๆ หรือหากิจกรรมคลายเครียดอย่างดูซีรี่ย์ อ่านหนังสือหรือแต่งห้องใหม่เล็ก ๆ ช่วยให้ใจสงบและหลับง่ายขึ้น นอกจากนี้ ฉันยังเริ่มออกไปไหว้พระและทำบุญเพื่อให้จิตใจได้พักผ่อนและรับพลังบวก แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเปิดใจยอมรับความรู้สึก ไม่ปิดกั้นความเศร้าและน้ำตา เพราะมันคือส่วนหนึ่งของกระบวนการเยียวยาใจ เมื่อรู้สึกเครียดหรือเหงา ฉันก็พยายามติดต่อเพื่อนสนิทบ้าง ถึงแม้จะไม่บ่อยนัก แต่แค่ได้พูดคุยบ้างก็ช่วยได้มาก อีกสิ่งหนึ่งที่ช่วยให้ฉันก้าวผ่านช่วงนี้คือการตั้งเป้าหมายในชีวิตส่วนตัว เช่น เรียนรู้ทักษะใหม่ ๆ หรือวางแผนสำหรับอนาคตที่จะไม่ได้ยึดติดกับใครเพียงอย่างเดียว ความรักไม่ใช่ทุกอย่างในชีวิต เราต้องรักและดูแลตัวเองให้ดีที่สุดก่อน สุดท้าย ฉันอยากบอกว่าการอยู่คนเดียวไม่ใช่เรื่องผิดหรือแย่ แต่เป็นช่วงเวลาที่ได้เติบโตและค้นหาความหมายของตัวเองอย่างแท้จริง "อยู่คนเดียว...ยังไง? ให้เก่งขึ้นหลังจากเลิกกับแฟน" ไม่ใช่แค่การปลอบใจตัวเองแต่คือการเรียนรู้ที่จะเป็นคนที่เข้มแข็งและสุขใจอย่างแท้จริง
ตอนเราเลิกกับแฟน เราก็คิดแต่ว่าก่อนจะให้คนอื่นมารักเรา เราต้องรักตัวเองก่อน ตอนที่คิดก็มีน้ำตาซึมอยู่นะ แต่ก็ผ่านมันมาได้ ก็เค้าไม่ได้ต้องการเราแล้ว เราก็ต้องตัดใจแล้วก็ให้กำลังใจตัวเราเอง