อยากส่งต่อ สิ่งที่ซาบซึ้งอ่านเรื่องราวแห่งความปลาบปลื้มใจ จากพี่ดี้ ให้ทุกคนได้อ่านกัน
คืนนี้ ฉันเพิ่งกลับมาจากงานการแสดงเฉลิมพระเกียรติ
Edelweiss : พราวพร่างกลางดวงใจ ณ โรงมหรสพหลวงศาลาเฉลิมกรุง
ได้ร่วมเข้าเฝ้ารับเสด็จฯ ในหลวงและพระราชินี ซึ่งเสด็จมาทอดพระเนตรการแสดง…
ทางเจ้าภาพ…เชิญแขกผู้มีเกียรติมามากมาย รวมถึงนายกรัฐมนตรี และศิลปินดารานักร้องนักแสดง…มาได้พบปะกันทักทายอย่างเป็นกั นเองก่อนถึงเวลาเสด็จฯ
เข้าไปนั่งตามบัตรที่จัดไว้…ปรากฎว่า เป็นที่นั่งที่ใกล้ที่ประทับเกือบจะที่สุด…เรียกว่า หันหลังมาก็จะเป็นที่ประทับเลย….
เมื่อสองพระองค์เสด็จฯมาถึง ระหว่างเพลงสรรเสริญพระบารมียังไม่จบ ก็รู้สึกไปเองว่า…สมเด็จพระราชินีท่านมักทอดพระเนตรมาทางฉัน….แล้วแย้มพระสรวลพร้อมสายพระเนตรที่ส่งตรงมาที่ฉัน…ฉันได้แต่ก้มหน้า
ระหว่างการแสดงซึ่งสวยสดงดงามตระการตา เพลงที่ไพเราะนั้น…ฉันแอบหันหลังไปครั้งสองครั้ง…ซึ่งไม่ควรดอก แต่มันอดไม่ได้…..ก็ได้ชื่นใจ เห็นสองพระองค์ทรงพระสำราญดี…
เมื่อการแสดงจบ….นักร้องและนักแสดงทุกคน ตั้งแต่ระดับศิลปินแห่งชาติหลายท่าน จนถึงเด็กตัวน้อยไม่ถึงสิบขวบที่ร่วมการแสดง….มาร่วมกันร้องเพลง “ยิ่งนาน..ยิ่งรัก”…..ร้องนำโดย ศิลปินแห่งชาติ ธงไชย แมคอินไตย์
เนื่่อ งจากก่อนการเสด็จฯมาถึง…พิธีกรเชิญชวนให้ผู้ชม นั่งฟังเพลงนี้ หลายรอบ ระหว่างรอเสด็จฯ แล้วให้หัดร้องด้วย…..เหล่าน้อง ๆ ศิลปินนักร้องนักแสดงก็ร่วมกันฝึกร้องตามกันเป็นที่ครื้นเครง… จนถึงเวลาใกล้เสด็จจึงหยุดเปิดเพลง…
พอมาถึงเพลงสุดท้ายเพลงนี้ จึงร่วมกันร้องให้สมเด็จพระราชินีกันได้ทั้งโรงละคร….จนจบเพลงอย่างสมพระเกียรติ…
ฉันจึงได้หันหลังกลับไปมองที่ประทับ…. อย่างที่ทุกคนทำ…..
ทันใดนั้น…ภาพที่ฉันได้เห็นคือ….
สมเด็จพระราชินี ทอดพระเนตรมาที่ฉัน แล้วทรงยกพระหัตถ์ไหว้ฉัน เหมือนจะให้ฉันรู้ว่า ทรงขอบคุณ….ที่ฉันแต่งเพลงนี้ถวาย…
โลกของฉันหยุดหมุน ณ วินาทีนั้น…..แล้วสิ่งที่ฉันทำตอนนั้นที่เฟอะฟะที่สุด…คือ ยกมือรับไหว้พระองค์ท่าน…..
โลกของฉันยังหยุดหมุนอยู่ในวินาทีที่กำลังเขียนอยู่นี่….
ที่มาเล่าให ้ฟัง….ไม่ใช่เพราะความปลาบปลื้มส่วนตัวของฉัน….
แต่ฉันเล่าให้แม่ประไพพ่อทิดเอิบฟัง…..อยากให้รู้ว่า….
เพลงที่ฉันแต่งถวายท่าน….ยังไม่เป็นจริงได้เท่าที่พระองค์ทรงเป็น….
ฉันรักพระองค์ท่านมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว…..
ขอทรงพระเจริญเป็นคู่บุญบารมีกษัตริย์ผู้เป็นที่เคารพสูงสุดของคนไทยไปตราบนานเท่านานเทอญ
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม #ปลาบปลื้มในพระมหากรุณาธิคุณ
จากประสบการณ์ในการเข้าร่วมพิธีการเฉลิมพระเกียรติในครั้งนี้ ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเหนือคำบรรยายจริงๆ ค่ะ โดยเฉพาะเมื่อได้อยู่ในที่นั่งใกล้ที่ประทับของสมเด็จพระราชินี สิ่งหนึ่งที่สัมผัสได้คือความอบอุ่นและความเมตตาที่พระองค์ทรงมีให้แก่ผู้เข้าร่วมงานตั้งแต่สายพระเนตรที่ทอดมายังตนเองจนถึงการทรงยกพระหัตถ์ไหว้ซึ่งเหมือนเป็นการขอบคุณอย่างใจจริง เสียงเพลง "ยิ่งนาน...ยิ่งรัก" ที่เป็นบทเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อถวายสมเด็จพระราชินี ได้ทำให้บรรยากาศในโรงละครเต็มไปด้วยความร่วมมือร่วมใจกันของศิลปินและผู้ชมทุกช่วงวัย นี่ไม่ใช่แค่การแสดงปกติ แต่เป็นการส่งผ่านความรักและความเคารพอย่างลึกซึ้งผ่านท่วงทำนองและคำร้องที่มีความหมาย หลายครั้งในชีวิตที่เราอาจมีโอกาสได้เห็นบุคคลสำคัญหรือศิลปินชื่อดัง แต่การได้เห็นพระองค์ท่านทรงพระดำเนินและเสด็จฯ ทอดพระเนตรการแสดงอย่างพระราชกรณียกิจใกล้ชิดนั้น เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำและเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในสำนึกของความเป็นไทย นอกจากนี้ บรรยากาศของการถ่ายทอดสดความงดงามของการแสดงเฉลิมพระเกียรติแบบนี้ยังช่วยให้ผู้ชมได้เกิดแรงบันดาลใจที่จะทำความดีและจรรโลงสังคมไทยให้เจริญรุ่งเรืองต่อไป ซึ่งส่วนตัวแล้วรู้สึกแรงบันดาลใจนี้เป็นอีกหนึ่งของขวัญทางใจที่ได้รับจากงานครั้งนี้ค่ะ ดังนั้น หากมีโอกาสได้เข้าร่วมงานหรือชมการแสดงเฉลิมพระเกียรติในอนาคต อยากให้ทุกคนได้เปิดใจรับประสบการณ์เหล่านี้ เพราะมันไม่ใช่เพียงแค่กิจกรรมทางด้านศิลปวัฒนธรรม แต่เป็นการสัมผัสความรักและพระเมตตาที่พระองค์ท่านทรงมีต่อปวงชนชาวไทยทุกคนอย่างแท้จริง