この男は彼女が去るためのものではありません。

บางครั้งเราพูดกับตัวเองว่า “เตรียมใจไว้แล้ว” แต่พอถึงวันที่ต้องจากลาจริงๆ ถึงได้เข้าใจประโยคนี้ชัดมากว่า การเตรียมใจไม่มีผลกับการจากลา…โดยเฉพาะการจากลาอย่างไม่มีวันกลับ วันที่ 15 มิ.ย. 2023 เป็นวันที่ความรู้สึกมันแน่นไปหมด เหมือนมีประโยคหนึ่งวนอยู่ในหัวตลอดว่า “ผู้ชายคนนี้ไม่ได้มีไว้ให้เธอทิ้ง” ไม่ใช่แค่เรื่องความรักอย่างเดียว แต่เป็นความผูกพันกับคนในครอบครัวกับคนที่เรารักด้วย บางคนจากไปเพราะเขาเลือกเดินออกจากชีวิตเรา แต่บางคนจากไปเพราะเวลาไม่อนุญาตให้เขาอยู่ต่อ และมันเจ็บคนละแบบ ในมุมของ “คนโดนทิ้ง” สิ่งที่ยากคือเรามักโทษตัวเองก่อน โทษว่าทำไมเราไม่ดีพอ ทำไมถึงรักษาเขาไว้ไม่ได้ แต่พอมองย้อนกลับไป หลายความสัมพันธ์มันไม่ได้จบเพราะเราไม่ดี แค่เราไม่ใช่คำตอบของกันและกันเท่านั้นเอง ถ้าคุณกำลังอยู่ในช่วงนี้ ลองให้สิทธิ์ตัวเองเศร้าดูนะ ไม่ต้องรีบเข้มแข็ง เพราะการฝืนทำเหมือนไม่เป็นอะไร บางทีกลายเป็นแผลลึกกว่าเดิม ส่วน “คิดถึงคนบนฟ้า” อย่างยายหรือคนสำคัญที่จากไป ความคิดถึงมันมาเป็นระลอก บางวันเฉยๆ แต่บางวันพอเห็นของเดิมๆ ได้ยินเพลงเดิมๆ หรือเจอวันที่สำคัญ ความรู้สึกก็พุ่งขึ้นมาแบบไม่ทันตั้งตัว วิธีที่เราพอทำได้คือสร้างพื้นที่เล็กๆ ให้ความคิดถึงนั้น เช่น เขียนบันทึกสั้นๆ ว่าวันนี้อยากเล่าอะไรให้เขาฟัง หรือทำสิ่งหนึ่งที่เขาชอบแทนคำระลึกถึง อีกอย่างที่ช่วยได้คือ “พูดกับตัวเองให้ดีขึ้น” เปลี่ยนจากประโยคตัดพ้อเป็นประโยคอ่อนโยน เช่น วันนี้คิดถึงมากก็ไม่ผิดเลย หรือวันนี้ร้องไห้ได้ เพราะเรารักเขาจริงๆ แล้วค่อยๆ ทำกิจวัตรง่ายๆ ให้กลับมามีพลัง เช่น กินข้าวให้ตรงเวลา อาบน้ำ เปลี่ยนผ้าปูที่นอน เปิดม่านให้แสงเข้า แค่นี้ก็เหมือนเราดูแลใจตัวเองทีละนิด สุดท้าย ไม่ว่าคุณจะคิดถึงคนบนฟ้า หรือเจ็บจากการถูกทิ้ง อยากให้จำไว้ว่า ความรักที่เรามี “ไม่ใช่เรื่องน่าอาย” และความเสียใจ “ไม่ใช่ความอ่อนแอ” มันคือหลักฐานว่าเราเคยรักเต็มที่จริงๆ