คำว่า “งี่เง่า” หลายคนได้ยินแล้วเจ็บ เพราะมันเหมือนตัดสินว่าเรา “เป็นคนแบบนั้น” ทั้งที่ความจริงบางครั้งมันเป็นแค่ “พฤติกรรม ณ ตอนนั้น” หรือเป็นผลจากความสัมพันธ์/สถานการณ์ที่ทำให้เราแสดงออกแบบไม่เป็นตัวเอง งี่เง่า คืออะไร? ในภาษาพูด “งี่เง่า” มักใช้หมายถึง ทำอะไรไม่คิด, ไร้เหตุผล, ดื้อ/ไม่ฟัง, หรือทำเรื่องเดิมซ้ำ ๆ ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันไม่ดี บางครั้งไม่ได้แปลว่าโง่เสมอไป แต่เป็นการตำหนิว่า “ทำไมถึงตัดสินใจแบบนั้น” ซึ่งคำนี้แรงขึ้นอยู่กับน้ำเสียงและความสัมพันธ์ของคนพูดด้วย ทำไมบางคนถึง “ดูงี่เง่า” ในความสัมพันธ์? จากประสบการณ์ส่วนตัว เราเคยเผลอพยายามเอาใจสุด ๆ ยอมทั้งที่ไม่โอเค พออีกฝ่ายเงียบ/หาย เราก็ยิ่งตาม ยิ่งถาม ยิ่งเสียศูนย์ จนดูเหมือนงี่เง่าในสายตาคนอื่น แต่พอมองย้อนกลับไป มันคือผลของการถูกทำให้ไม่มั่นคง เช่น การให้ความหวังแล้วหายไป, การพูดดีบ้างร้ายบ้าง, หรือการทำให้รู้สึกผิดตลอดเวลา พอใจเราไม่ปลอดภัย เราเลยแสดงออกแบบที่ตัวเองปกติไม่เป็น งี่เง่า ภาษาอังกฤษ ใช้คำว่าอะไรได้บ้าง? คำแปลตรง ๆ ที่คนชอบใช้คือ - silly = งี่เง่า/งก ๆ เงิ่น ๆ (โทนเบากว่า ใช้กับเพื่อนหรือแซวได้) แต่ถ้าหมายถึง “ทำอะไรไม่ฉลาด/ตัดสินใจแย่” อาจใช้ได้อีกหลายแบบ เช่น - stupid = โง่/งี่เง่า (แรงกว่า ระวังใช้กับคน) - foolish = โง่เขลา/ไม่รอบคอบ (เป็นทางการกว่า) - immature = ไม่โต/ไม่เป็นผู้ใหญ่ ตัวอย่างประโยคที่ใกล้เคียงกับข้อความในโพสต์: - “Being silly may not be your true nature; it could be a result of how someone else has treated you.” ถ้าโดนเรียก “งี่เง่า” ควรรับมือยังไง? 1) แยก “ตัวตน” ออกจาก “พฤติกรรม” — เราอาจทำเรื่องงี่เง่าได้ แต่ไม่ได้แปลว่าเราเป็นคนงี่เง่า 2) เช็กบริบท — เขาพูดเพื่อเตือนด้วยความหวังดี หรือพูดเพื่อกดเราให้รู้สึกด้อย? 3) ถามตัวเองว่าเรากำลังตอบสนองเพราะกลัวอะไร — กลัวถูกทิ้ง? กลัวไม่ดีพอ? ถ้ารู้ต้นเหตุ เราจะกลับมาคุมตัวเองได้มากขึ้น 4) ตั้งขอบเขตภาษา — ถ้าคำนี้ทำร้ายใจ บอกได้ตรง ๆ ว่า “ช่วยใช้คำอื่นได้ไหม เรารับไม่ไหว” สุดท้ายเราอยากฝากว่า การที่เราดู “งี่เง่า” บางช่วง อาจไม่ใช่นิสัยถาวร แต่อาจเป็นสัญญาณว่าเรากำลังอยู่กับคน/สถานการณ์ที่ทำให้เราไม่เป็นตัวเองก็ได้