ช่วงสงกรานต์ปีนี้ ฉันได้มีโอกาสอยู่ที่ขอนแก่นและได้พบกับบรรยากาศที่ต่างจากทุกปีที่เคยผ่านมา หลายคนอาจคุ้นเคยกับภาพการเล่นน้ำสงกรานต์อย่างคึกคักแต่ปีนี้กลับรู้สึกเงียบเหงาเป็นพิเศษ การที่เห็นภาพของพี่ปั๊กลัคกี้และเขา "มีลูกเป็นหมา" ในช่วงเวลานี้ ทำให้รู้สึกอบอุ่นใจขึ้นบ้าง แม้จะเป็นเทศกาลที่ไม่เหมือนเดิมก็ตาม หนึ่งในสิ่งที่สังเกตได้คือ ความสงบที่เข้ามาแทนที่เสียงหัวเราะและเสียงน้ำ การที่พรั่งพร้อมไปด้วยความเงียบสงัดนี้ ทำให้เราได้มีเวลาทบทวนและใช้เวลาคุณภาพร่วมกับครอบครัวหรือแม้แต่สัตว์เลี้ยงที่รัก สำหรับใครที่คิดถึงความสนุกสนานแบบเดิม ลองปรับมุมมองและรับรู้ถึงความพิเศษของสงกรานต์ในแบบที่ไม่เหมือนใคร เช่นเดียวกับเรื่องราวของพี่ปั๊กลัคกี้ที่เฝ้าดูแลและรักใคร่ลูกสุนัขของเขาอย่างเต็มใจ ทำให้เห็นว่าสงกรานต์ไม่จำเป็นต้องเต็มไปด้วยเสียงดัง แต่ยังคงอบอวลไปด้วยความรักและความผูกพัน สุดท้ายนี้ อยากแนะนำว่าการที่สงกรานต์ปีนี้จะเหงาหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับใจของแต่ละคน ลองมาค้นพบประสบการณ์ใหม่ ๆ และแชร์เรื่องราวดี ๆ กับคนรอบข้าง แม้ในช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะเงียบเหงา ก็ยังมีความอบอุ่นแฝงอยู่เสมอ