ถ้าใครกำลังหา “รูปส้มตำ” เพื่อดูหน้าตาอาหารก่อนสั่ง เราแนะนำให้ดูองค์ประกอบหลักๆ ในจาน จะช่วยเดาได้เลยว่ารสชาติจะไปทางไหน และเหมาะกับความเผ็ดของเราไหม จากที่เราไปลองสายอีสานแบบบ้านๆ (แนวส้มตำริมทุ่ง) สิ่งที่สังเกตจากรูปส้มตำที่น่ากินคือ เส้นมะละกอจะดูกรอบ ไม่เละ น้ำตำจะเงาๆ คลุกเครื่องทั่ว แต่ไม่แฉะเกินไป และพริก/กระเทียมในครกจะเห็นชัดพอประมาณ ถ้าเป็นสาย “แซ่บอีลาวคักๆ” ให้มองหารอยพริกป่นกับปลาร้าที่เคลือบเส้นแบบเข้มๆ ส่วนสายกินง่ายให้เลือกตำไทยหรือตำที่ใส่ถั่ว/กุ้งแห้งจะดูสีอ่อนกว่า อีกอย่างที่เราใช้รูปช่วยตัดสินใจคือ “ท็อปปิ้ง” เช่น ปูนา/ปูปลาร้า ถ้าในรูปเห็นปูตัวเป็นๆ ชิ้นใหญ่ แปลว่าเครื่องแน่น แต่ถ้าใครไม่ถนัดกลิ่น ให้ขอแบบปลาร้าน้อยหรือแยกปลาร้าได้ จะคุมรสได้ดีขึ้น (สั่งตอนแรกเลย) เวลาไปกับเพื่อน เราชอบสั่งส้มตำคู่กับเมนูย่าง/ยำ จะได้ทั้งเผ็ด เปรี้ยว เค็ม ครบๆ จากรูปเมนูที่ร้านแนวนี้มักมีไก่ย่างหลายขนาด (เช่น ครึ่งตัว/หนึ่งตัว) เหมาะมากถ้าไปหลายคน แนะนำให้สั่ง “ครึ่งตัว” ก่อนแล้วค่อยเพิ่ม จะได้ไม่เหลือ ส่วนใครอยากซดอะไรอุ่นๆ ให้มองหาเมนูต้ม/แกงพื้นบ้านในป้ายเมนู เช่น แกงเห็ดเผาะหรือเมนูปูนา จะช่วยตัดเลี่ยนและเข้ากับส้มตำมาก ทริคถ่ายรูปส้มตำให้ดูน่ากิน (เผื่อเอาไปรีวิวหรือปักหมุดร้าน) คือถ่ายตอนเพิ่งคลุกเสร็จใหม่ๆ ให้เห็นน้ำตำเกาะเส้น และวางจานคู่กับข้าวเหนียว/ไก่ย่างในเฟรมเดียว คนดูจะนึกภาพเซ็ตได้ทันที สุดท้าย ถ้าเป้าคือหารูปส้มตำเพื่อเทียบราคา แนะนำให้ดูป้ายเมนูหน้าร้านหรือรูปเมนูที่มีตัวเลขราคา (บางร้านมีเมนูย่าง/ยำหลายช่วงราคา) จะช่วยวางงบได้ง่ายขึ้นก่อนออกไปกินจริงค่ะ