การเป็นช่างแต่งหน้าในกรุงเทพฯ นั้นไม่ใช่แค่เรื่องของเทคนิคการแต่งหน้าเท่านั้น แต่ยังเต็มไปด้วยความสนุกสนานและความเป็นตัวเองที่ทำให้ทุกวันไม่น่าเบื่อเลย ผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาที่พยายามจะเปลี่ยนตัวเองให้เป็นคนกรุงเทพ แบบที่หลายคนพูดถึง ว่าจะต้องดูจริงจังและเป็นมืออาชีพมากๆ แต่สิ่งที่ทำให้ผมแตกต่างก็คือการมีอารมณ์ขันและความตลกขบขันที่ติดตัวมาเสมอ บางวันเจอความเครียดจากงาน แต่การที่เรายังหัวเราะและหาเรื่องขำขันในชีวิตประจำวัน มันช่วยเติมเต็มพลังให้กลับมาทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ สีส้มเมคอัพที่ผมชอบใช้ก็เป็นเครื่องมือส่วนหนึ่งที่สร้างความสดใสและมีชีวิตชีวาในการแต่งหน้าให้ลูกค้าและตัวเองด้วย ในฐานะช่างแต่งหน้าที่อยู่ในวงการมานาน ผมอยากบอกว่าการยอมรับความเป็นตัวเองและผสมผสานความเป็นกรุงเทพ native กับความขี้เล่นแบบนี้มันก็เป็นเสน่ห์ที่ทำให้เราโดดเด่นในสายงานนี้ได้เหมือนกันครับ