မထိုးတော့ဘူးချဲ

တစ်ခါတစ်လေ လူတိုင်းမှာ ကာကွယ်ဆေးမထိုးတော့ဘူးချဲ ဆိုတဲ့ခံစားချက်ပေါ်ပေါက်တတ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ကာကွယ်ဆေးထိုးပြီးနောက် ကောင်းမွန်မှုကို မခံစားရတာ၊ သို့မဟုတ် ရိုးရာယုံကြည်ချက်အရ ကာကွယ်ဆေးမသုံးဖို့ ဆုံးဖြတ်တာတွေကြောင့် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ကျွန်တော်လည်း ပျောက်ကင်းမှုနဲ့၊ ကိုယ်ခံစွမ်းအားပြင်းပြလှတဲ့ ခံစားချက်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျန်းမာရေးရှာဖွေသင်ယူရင်း၊ ကာကွယ်ဆေး မထိုးခြင်းဟာ အားနည်းပုံ၊ ရောဂါကြောင့် ဖြစ်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲ လက္ခဏာများကို ပိုမိုကြုံတွေ့ရနိုင်တဲ့ အတွက် နောက်ဆုံးမှာ ပြန်စဉ်းစားတော့ တစ်ခုခုကို ထိုးသင့်တယ်လို့ နားဆင်လာခဲ့ပါတယ်။ အားလုံးအတွက် တူညီတဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစီအစဉ်မရှိသလို၊ ကာကွယ်ဆေးထိုးဖို့လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်အရေးကြီး တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိရမယ်။ သတိထားစရာမဟုတ်သလို၊ ဆရာဝန်များနဲ့ တိုင်ပင်ပြီး ကိုယ့်ကျန်းမာရေး အခြေအနေကို လေ့လာကာ ဆုံးဖြတ်ခြင်းက အရေးကြီးပါတယ်။ မထိုးတော့ဘူးချဲ ဆိုတာဟာ ကျွန်တော်တို့အတွက် ကိုယ်တိုင်အတွက် ဘေးကင်းရေးနဲ့ ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုကို ဖောက်ပြန်စဉ်းစားဖို့ အစိတ်အပိုင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ လူတိုင်း အမျိုးမျိုးကွဲပြားသော အကြောင်းတရားတွေရှိသလို၊ အသိပညာပြန်လည် ရရှိပြီး နည်းလမ်းဗဟုသုတ ပေါ်ပေါက်လာတာနဲ့ အတူ ပိုမိုကောင်းမွန်တဲ့ ကျန်းမာရေးဆုံးဖြတ်ချက်တွေ ရလဒ်ကောင်းပေးမှာ မျှော်လင့်ပါတယ်။