การเผชิญกับความคิดถึงคนที่เรารักโดยเฉพาะคนที่เป็นป๊ะนั้นเป็นเรื่องที่ทำใจได้ยากมาก จากประสบการณ์ที่ได้ผ่านช่วงเวลาที่ป๊ะไม่ได้อยู่กับครอบครัว รู้สึกเหมือนกับว่าทุกวันเต็มไปด้วยความทรมานทางจิตใจและหัวใจที่ขาดบางอย่างไป สิ่งที่ช่วยได้ดีที่สุดคือการดูแลกันและกันอย่างใกล้ชิดในครอบครัว รวมถึงการแบ่งปันความรู้สึกกับสมาชิกคนอื่นๆ เพื่อไม่ให้ความอัดอั้นตันใจสะสมมากเกินไป นอกจากนี้ การทำกิจกรรมต่างๆ ร่วมกัน เช่น การไปนั่งที่ริมเขาคอฟฟี่ หรือสถานที่ที่มีความทรงจำดีๆ กับครอบครัว สามารถช่วยให้คลายเครียดและเพิ่มความอบอุ่นใจ บางครั้งการแบ่งเวลามาดูแลหลานหรือเด็กๆ ในครอบครัวก็เป็นอีกทางหนึ่งที่ทำให้รู้สึกว่าตัวเองมีบทบาทและความสำคัญ เมื่อครบเดือนหนึ่งที่ไม่ได้เจอหน้าป๊ะ มีความรู้สึกเหมือนเวลากลายเป็นเรื่องสั้นและยาวในเวลาเดียวกัน แต่การยอมรับในความจริงและเอาใจใส่ตัวเองเป็นสิ่งสำคัญมาก เพื่อที่หัวใจจะได้เริ่มฟื้นฟูและไม่ถลำลึกเกินกว่าจะกลับมาเข้มแข็งได้ สุดท้ายนี้ การเปิดใจและยอมรับความรู้สึกที่มี ทั้งความคิดถึง เสียใจ และรัก จะช่วยให้ผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากนี้ไปได้อย่างมีสติ พร้อมกับความทรงจำดีๆ ที่ยังคงอยู่ภายในใจตลอดไป