ถ้าคุณย้อนกลับไปบอกตัวเองในตอนเด็กได้ จะบอกว่า?

เวลามีคนถามว่า “อยากบอกอะไรกับตัวเอง” ฉันจะนึกถึงภาพตัวเองตอนเด็กทันที—เด็กคนนั้นที่ยังไม่รู้ว่าโตไปจะเหนื่อย จะพลาด จะเสียดาย และจะเรียนรู้มากแค่ไหน ถ้าย้อนกลับไปบอกได้จริงๆ ฉันอยากพูดกับเขาแบบตรงๆ แต่ก็อ่อนโยนพอให้เขารับฟัง 1) ดูแลสุขภาพให้เป็นนิสัย ไม่ใช่รอให้ป่วยก่อน ตอนเด็กเรามักคิดว่าแข็งแรงอยู่แล้ว อดนอนได้ กินอะไรก็ได้ แต่ความจริงคือ “สุขภาพสะสม” มากับเวลา อยากบอกตัวเองว่าให้เริ่มง่ายๆ เลย เช่น เดินให้มากขึ้น ออกกำลังกายสั้นๆ วันละ 15–30 นาที เลือกกินให้ดีขึ้นทีละนิด และนอนให้พอ เพราะวันที่ร่างกายเริ่มส่งสัญญาณ มันไม่สนุกเลย แล้วโอกาสหลายอย่างก็จะตามมาเองเมื่อเรามีพลัง 2) ให้เวลากับครอบครัวแบบไม่ผัดวัน สิ่งที่ฉันเสียดายที่สุดไม่ใช่เรื่องใหญ่โต แต่เป็นเรื่องเล็กๆ อย่างไม่ยอมออกไปกินข้าวด้วยกัน ไม่ยอมพาไปที่ที่เขาอยากไป คิดว่า “ไว้ก่อน” เดี๋ยวค่อยทำ ทั้งที่เวลามันไม่รอใคร อยากบอกเด็กคนนั้นว่า ถ้าใครในบ้านยังอยู่ตรงหน้า ให้กอดให้บ่อย โทรให้ถี่ขึ้น พูดคำดีๆ ให้มากขึ้น เพราะวันที่เขาไม่อยู่ ต่อให้มีเวลาทั้งโลกก็เอาคืนมาไม่ได้ 3) อย่าทรยศความฝันตัวเอง แค่เพราะกลัวเดินคนเดียว บางช่วงเราจะรู้สึกว่าเราต้องมีเพื่อนร่วมทางถึงจะไปต่อได้ แต่จริงๆ การเดินคนเดียวไม่ได้แปลว่าแพ้ แปลว่าเรากล้าพอที่จะเลือกทางของตัวเอง อยากบอกว่าให้ฝึก “ทำให้ต่อเนื่อง” มากกว่า “ทำให้สมบูรณ์แบบ” วางเป้าหมายเล็กๆ ทำทุกวัน เก็บผลงานไว้ และอย่าละเลยสิ่งที่เคยทำให้ใจเต้น สุดท้าย ถ้าจะฝากประโยคเดียวกับตัวเองตอนเด็ก ฉันอยากบอกว่า “โตขึ้นเธอจะไหว แต่เริ่มดูแลตัวเองตั้งแต่วันนี้นะ” และถ้าคุณกำลังถามตัวเองอยู่ว่าอยากบอกอะไรกับตัวเองในวัยเด็ก ลองเขียนออกมา 3 ข้อเหมือนกัน แล้วเลือกทำอย่างน้อย 1 ข้อในสัปดาห์นี้—แค่นั้นก็เหมือนเราย้อนเวลากลับไปช่วยเด็กคนนั้นได้แล้ว