ปอดฉันยังอยู่
ฮ้ายฮายทุกคนนน วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์ป่วยของตัวเองเมื่อตอนอายุ17ปีค่าา ช่วงมัธยมศึกษาปีที่6พอดีเลยย อาจจะดูน่ากลัว แต่เราผ่านมาได้แล้วนะ
ตอนนั้นเราเรียนม.ปลาย ซึ่งข้างหน้า รร.ก็จะมีป้ายรถเมล์ใช่มะ ช่วงเลิกเรียนเราก็มักจะไปรอรถเมล์ที่ป้ายนั้นเสมอเวลากลับบ้านดึกๆไรงี้ ก็จะมีพวกที่เขาดูดบุหรี่ข้างทางกัน เราก็จะได้กลิ่นบ้าง แต่ก็หลีกเลี่ยงเพราะเป็นคนไม่ชอ บกลิ่นบุหรี่ มันเหม็น
อยู่มาวันนึงเราเริ่มไอ ตอนนั้นก็คิดแค่ว่าเป็นไข้ไอธรรมดา เราซื้อยาแก้ไอแบบน้ำมาจิบกินเอง อยู่อาทิตย์นึงก็ไม่หาย ก็ยังไอมาเรื่อยๆแต่ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นอะไร พ่อกับแม่ให้เราไปหาหมอเราก็ไม่ไปเพราะรู้สึกไม่ได้ร้ายแรงแค่ไอเฉยๆ แต่ลักษณะการไอของเราจะเป็นการไอแห้งๆ แต่มีเสมหะสีเขียวเสมอ หายใจติดขัด หายใจไม่สุด จนไอเกิน2สัปดาห์ไม่หาย ช่วงนั้นปิดเทอมพอดีแม่เลยลากกลับตจว.ด้วย
สุดท้ายได้ตรวจที่โรงพยาบาล ผลออกมาเป็น"วัณโรคปอด" ตอนนั้นหมอให้เข้าห้องแยกเลย ได้ใส่เครื่องช่วยหายใจด้วย ลำบากมากเพราะไอตลอด ไหนจะต้องกินยาอีก ช่วงนั้นน้ำหนักเราลงเยอะเลยแหละจาก40ลงมา37แหน่ะ ปอดเรามีจุดขาวๆเต็มไปหมดเลย
หลังจากหมอดูอาการเราสักพักใหญ่ๆ พออาการดีขึ้นหมอก็ให้รักษาต่อที่บ้าน โดยกินยา9ตัวตามในรูป และใส่แมสตลอดเวลา อยู่แยกกับคนอื่นในบ้าน เพราะมีสิทธิ์ติดกันได้ เราใช้เวลา6เดือนในการดูแลโรคนี้จนหายขาด เพราะวินัยล้วนๆเลย แต่หมอก็บอกนะว่ามีสิทธิ์กลับมาเป็นอีกได้ถ้าดูแลตัวเองไม่ดี
*** การดูแลตัวเองตอนช่วงป่วย ***
- นอนห้องแยกกับผู้อื่น
- ตื่นเช้ากินข้าว กินยาให้ตรงเวลา
- ใช้ช้อน ใช้จานแยกกับผู้อื่น ใช้เสร็จเราลวกน้ำร้อนทุกครั้ง
- ใส่แมสตลอด ทั้งตอนตื่นและตอนนอน
- ไม่กลืนเสมหะ เราบ้วนทิ้งตลอดเลย
- กินน้ำอุ่น เพราะให้คอชุ่มๆ
ทุกคนอย่าลืมดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ ขนาดเราไม่ได้ดูดบุหรี่ แค่ได้รับกลิ่นเรายังเป็นคนป่วยเองเลยย🥹
#แชร์ประสบการณ์ป่วย #ห าหมอ #วัณโรคปอด #บุหรีเป็นเหตุ #เตือนภัย
วัณโรคปอดเป็นโรคติดต่อที่ส่งผลกระทบรุนแรงต่อปอดและระบบทางเดินหายใจ โดยเฉพาะหากไม่ได้รับการวินิจฉัยและรักษาอย่างถูกต้องทันเวลา ในแง่ของการป้องกัน สิ่งสำคัญที่ควรตระหนักคือหลีกเลี่ยงการสัมผัสควันบุหรี่ รวมถึงสิ่งแวดล้อมที่มีควันพิษซึ่งสามารถทำลายเซลล์ปอดและทำให้ภูมิคุ้มกันในปอดอ่อนแอลง ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงให้เกิดโรคเชื้อวัณโรครุกล้ำได้ง่าย อาการไอเรื้อรังโดยเฉพาะหากมีเสมหะสีเขียว หรือเสมหะปนเลือด ควรรีบไปพบแพทย์เพื่อรับการตรวจวินิจฉัยทันที เพราะวัณโรคมักไม่แสดงอาการชัดเจนในระยะแรก ผู้ป่วยหลายรายมักคิดว่าเป็นไข้หวัดธรรมดาซึ่งทำให้ล่าช้าในการรักษา สำหรับผู้ที่รักษาตัวจากวัณโรคปอด สิ่งที่ขาดไม่ได้คือความมีวินัยในการกินยาตามแพทย์สั่งครบถ้วนถึงแม้จะเริ่มรู้สึกดีขึ้นแล้วก็ตาม เพื่อป้องกันเชื้อดื้อยาและการกลับมาเป็นซ้ำ นอกจากนี้การแยกตัวอยู่ในบริเวณที่มีอากาศถ่ายเทสะดวก การใส่แมสตลอดเวลาช่วยลดการแพร่กระจายเชื้อสู่ผู้อื่นได้อย่างมาก การดูแลสุขภาพโดยรวม เช่น รับประทานอาหารที่มีคุณค่าทางโภชนาการเพียงพอ ดื่มน้ำอุ่นเพื่อช่วยให้คอชุ่มชื้น รวมถึงพักผ่อนให้เพียงพอช่วยให้ร่างกายมีแรงต่อสู้กับโรคได้ สุดท้ายนี้ ในเชิงป้องกันวัณโรค ควรหมั่นตรวจสุขภาพประจำปี หากพบว่ามีความเสี่ยง เช่น เคยสัมผัสผู้อื่นที่เป็นวัณโรค หรืออยู่ในบริเวณที่มีการระบาดสูง ควรรีบติดต่อหน่วยงานสาธารณสุขเพื่อตรวจและรับคำแนะนำ การเล่าเรื่องประสบการณ์ตรงของผู้ป่วยจริงอย่างในบทความนี้ช่วยกระตุ้นให้ทุกคนตระหนักถึงความสำคัญของการรักษาสุขภาพปอดและความรับผิดชอบในการดูแลตนเองและคนรอบข้าง ซึ่งเป็นประโยชน์สูงสุดสำหรับสังคมโดยรวม
