เคยมีช่วงเวลาที่ผมคิดมากเกี่ยวกับคำว่า "ลิงออทิสติกตัวหนึ่ง" ซึ่งดูเหมือนจะเป็นคำที่เรียกขานหรือเป็นสัญลักษณ์บางอย่างในชีวิตของคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวนี้ เมื่อเราเผลอทะเลาะกันบ่อยๆ มันทำให้เราลืมไปว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมันก็แค่เรื่องเล็กน้อยที่สามารถแก้ไขด้วยความเข้าใจและความเมตตา ผมเองก็มีโอกาสได้ไปทำบุญแถวจังหวัดลพบุรีและลำพูน ซึ่งบรรยากาศและความสงบจากสถานที่เหล่านี้ช่วยให้ผมได้ทบทวนหลายอย่าง ชีวิตของลิงตัวหนึ่งในป่า หรือแม้แต่ลิงออทิสติกที่มีนิสัยแตกต่าง ก็ทำให้ผมเห็นว่าความแตกต่างเป็นสิ่งที่สวยงาม และความรักความเมตตาควรเป็นสิ่งที่ส่งต่อกัน ประสบการณ์นี้สอนให้ผมรู้ว่า การไม่เสียใจหรือที่เรียกว่า "#กลัวว่าฉันจะไม่เสียใจ" ภายในความหมายนี้อาจหมายถึงการยอมรับความผิดหวังและเรียนรู้ที่จะปล่อยวาง เพื่อเปิดโอกาสให้ตนเองและผู้อื่นก้าวไปข้างหน้าอย่างมีความสุขมากขึ้น นอกจากนี้ ผมยังพบว่าแม้จะมีความแตกต่างทางพฤติกรรมเหมือนลิงออทิสติก แต่ในความแตกต่างนั้นแฝงไปด้วยความน่ารักและความเฉลียวฉลาดที่ทำให้ต้องหยุดคิดและประทับใจ ในที่สุดแล้วทุกชีวิตล้วนมีคุณค่าและสมควรได้รับการเข้าใจอย่างแท้จริง