หลายครั้งที่ความคิดและความทรงจำเก่าที่ฝังใจ ยังคงทำหน้าที่ดึงเราให้นึกย้อนกลับไปถึงวันเวลาเก่าๆ ที่ไม่อาจย้อนคืนได้ พูดถึงเรื่องราวความรู้สึกทรมานที่คนจำนวนไม่น้อยอาจเคยเผชิญ ทั้งความคิดถึงและความเจ็บปวดจากการไม่ได้เจอคนสำคัญ ที่แม้เวลาจะผ่านไปเท่าไหร่ แต่ก็ยังคงจดจำและเก็บงำความรู้สึกนั้นไว้ในใจได้เสมอ สำหรับคนที่มาจากภาคใต้ที่ต้องอยู่ไกลบ้าน หรือเด็กใต้ป้ายสุราษฎร์ เรื่องราวเหล่านี้ยิ่งมีความหมายมาก เพราะบางครั้งการแยกจากกันทำให้เกิดความทรมานทางใจมากกว่าที่คิด ความรู้สึกนี้ถูกถ่ายทอดออกมาในรูปแบบของ #สตอรี่ความรู้สึก ที่หลายๆ คนสามารถเข้าถึงและแชร์ร่วมกันได้ อนาคตอาจเป็นสิ่งที่ยังไม่แน่นอน แต่ความทรงจำและความคิดดึงนั้นยังคงส่งผลต่อความรู้สึกเราเป็นประจำ ความเจ็บปวดจากการไม่ได้พบเจออีกครั้งอาจทำให้รู้สึกทรมานเหลือเกิน แต่สิ่งสำคัญคือการเปิดใจที่รับฟังและเข้าใจความรู้สึกเหล่านี้ เพื่อที่จะสามารถเยียวยาตัวเองก้าวผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากไปได้ การแบ่งปันประสบการณ์หรือความรู้สึกเหล่านี้ในชุมชนของเด็กใต้ป้ายสุราษฎร์ หรือกลุ่มที่มีความรู้สึกเหมือนกัน จะช่วยสร้างแรงสนับสนุนและความอบอุ่นใจให้กับหลายๆ คนได้ นอกจากนี้ การติดตามเทรนด์และพูดคุยเรื่องราวเหล่านี้ยังช่วยให้เราไม่รู้สึกโดดเดี่ยวและได้เรียนรู้ว่าคนอื่นก็เคยผ่านช่วงเวลาเหล่านี้มาเช่นกัน