การแสดงออกทางความรู้สึกโดยเฉพาะการร้องไห้ของแต่ละคนนั้นไม่เหมือนกัน บางคนฮ้องบ่เก่งเพราะกลัวใครจะเห็นน้ำตาหรือรู้สึกอ่อนแอ ใจจริงๆ มันก็อยากจะระบายออกมาบ้างเหมือนกันนะ แต่บางครั้งเราก็เลือกเก็บความรู้สึกเอาไว้เพราะกลัวจะทำให้คนรอบข้างเป็นห่วงหรือไม่เข้าใจ ได้ยินเรื่องราว #เต้ยสั่งลา ที่เล่าผ่าน #อี๊ดอารีรัตน์ ทำให้ฉันนึกถึงช่วงเวลาที่เคยต้องเผชิญความสูญเสียหรือเหตุการณ์ที่ทำให้รู้สึกเจ็บปวดลึกๆ ถึงแม้ว่าจะไม่แสดงออกทางสีหน้า แต่ในใจมันหม่นหมองอยู่ตลอดเวลา สิ่งที่สำคัญคือการให้เวลากับตัวเองได้ปล่อยวางและยอมรับความรู้สึกเหล่านั้นอย่างค่อยเป็นค่อยไป สำหรับใครที่ฮ้องบ่เก่ง ลองเริ่มจากการพูดคุยกับเพื่อนหรือผู้ที่เราไว้ใจ อาจจะไม่ต้องร้องไห้ออกมา แต่แค่ได้พูดและแบ่งปันความรู้สึกก็ช่วยลดน้ำหนักทางอารมณ์ลงได้ไม่น้อย สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ การยอมรับว่าทุกคนมีวิธีแสดงออกและรับมือกับความรู้สึกต่างกัน อย่าไปกดดันตัวเองว่าต้องฮ้องหรือแสดงออกอย่างใคร เพราะสุดท้ายแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุด คือการได้ดูแลใจตัวเองอย่างดีที่สุด และเดินหน้าต่อไปด้วยความเข้มแข็งในแบบของเราเอง