หมากรุกซ่อนมีดฮุน เซน ปะทะ สม รังสี

“หมากรุกซ่อนมีด: ฮุน เซน ปะทะ สม รังสี – ศึกเดิมพันอนาคตเขมร”

โดย:aekdon

สองชาย ต่างเส้นทาง สู่สมรภูมิเดียว

ในประวัติศาสตร์การเมืองเขมรยุคใหม่ มีสองชื่อที่ไม่เคยออกจากหน้าสื่อ

ฮุน เซน จากนักรบเขมรแดงที่รู้จัก “รอดให้ได้ทุกสถานการณ์” ก้าวขึ้นครองอำนาจสูงสุดมานานกว่า 38 ปี

สม รังสี ลูกหลานชนชั้นนำ เรียนเศรษฐศาสตร์ที่ฝรั่งเศส กลับมากัมพูชาเพื่อสร้างการเมืองโปร่งใส และเป็นไม้เบื่อไม้เมากับฮุน เซนมาตลอด

เส้นทางของทั้งคู่ต่างกันราวฟ้ากับดิน—คนหนึ่งยึดกุมสนามการเมืองทุกตารางนิ้ว อีกคนถูกไล่ให้เล่นเกมจากนอกสนาม

เกมนอกกติกา: เวทีที่ผู้ชนะเขียนกติกาเอง

ในสายตาคนนอก กัมพูชาภายใต้ฮุน เซนคือ เผด็จการเลือกตั้ง (Electoral Authoritarianism) ที่ใช้การเลือกตั้งเพื่อประดับฉากหลังประชาธิปไตย แต่คุมผลลัพธ์ล่วงหน้า

สนามเลือกตั้ง ถูกกำหนดโดยรัฐบาล: ใครลงแข่งได้, ใครถูกตัดสิทธิ์, ใครถูกจับข้อหาจอมปลอม

สื่อมวลชน ถูกซื้อ ปิด หรือควบคุมจนแทบไม่มีเสียงวิจารณ์

ระบบศาล กลายเป็นอาวุธที่ใช้จัดการคู่แข่งทางการเมือง

เปิดแผนลับ: 7 หมากสกัดสม รังสี

ฮุน เซนเล่นหมากรุกการเมืองโดยซ่อนมีดไว้ใต้กระดาน—ทุกหมากที่เดินมีเป้าหมายชัดคือ “ไม่ให้สม รังสีกลับมาเป็นคู่แข่งตัวจริง”

หมากกฎหมาย – ยัดข้อหาหนัก เช่น “ยุยงปลุกปั่น” หรือ “หมิ่นประมาทกษัตริย์” เพื่อทำให้สม รังสีเป็นผู้ร้ายในกฎหมายบ้านเกิด

หมากตัดเส้นทางกลับบ้าน – เพิกถอนหนังสือเดินทาง และกดดันประเทศเพื่อนบ้านไม่ให้ปล่อยตัวถ้าข้ามพรมแดน

หมากแตกแยกพรรค – ปล่อยข่าวลือ ซื้อใจแกนนำบางส่วนของพรรคฝ่ายค้านเพื่อให้เกิดความไม่ไว้วางใจกัน

หมากยุบพรรค – ปี 2017 พรรค CNRP ถูกยุบโดยศาล ทำให้สม รังสีไม่มีเวทีแข่งขันโดยตรง

หมากปิดสื่อ – ปิดสำนักข่าวที่รายงานด้านลบ เช่น The Cambodia Daily และควบคุมวิทยุเสรี

หมากล็อกผลเลือกตั้ง – ควบคุมคณะกรรมการการเลือกตั้ง เพื่อให้ระบบนับคะแนนเป็น “เรื่องในครอบครัว”

หมากเสริมฐานต่างชาติ – รักษาความสัมพันธ์กับจีนที่พร้อมอัดเงินสนับสนุน แลกกับความจงรักภักดีทางการเมืองและเศรษฐกิจ

สม รังสี ตอบโต้ด้วยเวทีโลก

เมื่อถูกไล่ออกจากกระดาน สม รังสีจึงเลือกเล่นหมากจากนอกประเทศ

ใช้ สภายุโรป และ องค์กรสิทธิมนุษยชน เป็นช่องทางร้องเรียน

เปิดโปง คอร์รัปชันและธุรกิจในเงามืด ของเครือข่ายฮุน เซน

ใช้โซเชียลมีเดียเป็น “ไมค์ไร้พรมแดน” ส่งตรงถึงคนรุ่นใหม่ในกัมพูชา

แม้จะไม่มีอำนาจรัฐ แต่เสียงของเขากลายเป็น “หนามในฝ่าเท้า” ที่ฮุน เซนไม่สามารถดึงออกได้ง่าย ๆ

มุมมองโลกภายนอก

จากข้างนอก การเมืองกัมพูชาถูกมองว่าเป็นตัวอย่างคลาสสิกของ

การรวมศูนย์อำนาจ จนแทบไม่มีช่องให้ฝ่ายค้าน

การใช้ทุนต่างชาติ (โดยเฉพาะจีน) เพื่อพยุงเสถียรภาพภายใน

การปิดกั้นเยาวชน ที่เริ่มตั้งคำถามกับผู้นำรุ่นเก่า

ถ้าสม รังสี ได้อำนาจ

นั่นอาจเป็น “แผ่นดินไหวการเมือง” ที่ทำให้

ตระกูลฮุนและเครือข่ายเศรษฐกิจถูกตรวจสอบและรื้อถอน

นโยบายเอนเอียงจีนถูกปรับสมดุล เปิดรับตะวันตกมากขึ้น

เสรีภาพสื่อและ NGO ฟื้นตัว

แต่ก็มีความเสี่ยงที่ฝ่ายเก่าจะใช้กำลังตอบโต้ นำไปสู่ความไม่มั่นคงภายใน

บทสรุป

ศึกฮุน เซน – สม รังสี ไม่ใช่แค่การแย่งเก้าอี้ แต่มันคือการชิงสิทธิในการเขียนอนาคตของประเทศ

ในหมากรุกการเมืองเขมร ทุกหมากเดินด้วยดาบซ่อนอยู่ใต้กระดาน

และไม่ว่าผลสุดท้ายใครจะชนะ ชาวโลกก็ได้เห็นแล้วว่า กติกาในสนามนี้ไม่ได้เขียนเพื่อความยุติธรรม แต่เพื่อปกป้องบัลลังก์ของผู้ครองมัน

https://news-wanmai.blogspot.com/2025/08/blog-post_14.html #ติดเทรนด์ #บทความดีๆที่อยากแชร์ #บทความดีๆ #เขมร