อย่าเหยียบ

ในประสบการณ์ชีวิตจริง ผมได้เห็นหลายครั้งที่คนเราเร่งรีบทำงานหรือแสวงหาความก้าวหน้าโดยลืมคำนึงถึงความรู้สึกและศักดิ์ศรีของผู้อื่น การใช้คนเป็นเพียงเครื่องมือเพื่อผลประโยชน์ของตัวเองนั้นอาจช่วยให้ได้ผลลัพธ์ที่รวดเร็วในบางครั้ง แต่ในระยะยาวมักนำมาซึ่งความเสียหายต่อความสัมพันธ์และความน่าเชื่อถือของตนเอง ผมจำได้ว่าครั้งหนึ่งมีเพื่อนร่วมงานที่เลือกใช้คำพูดและความสนิทสนมเป็นกลยุทธ์ในการแย่งโอกาสโดยไม่สนใจผลกระทบที่เกิดกับคนอื่น ความสำเร็จที่ได้มาเธออาจดูเหมือนสูงในสายตาคนรอบข้าง แต่ในสายตาคนที่มองเห็นจริงกลับรู้สึกว่าเธอยืนอยู่บนฐานที่เปราะบางและไม่น่าเชื่อถือ สิ่งสำคัญคือต้องจำไว้ว่า ความสำเร็จที่แท้จริงคือการที่เราไม่ต้องก้าวผ่านหรือทำร้ายใคร หากเราเดินไปพร้อมกับการเคารพและให้เกียรติผู้อื่น เส้นทางของเราจะมั่นคงและยั่งยืน พร้อมทั้งได้รับความเคารพและเชื่อถือจากสังคมรอบตัว ดังนั้น การเลือกระหว่างความสำเร็จที่รวดเร็วแต่ต้องใช้การเหยียบหัวคนอื่นกับความสำเร็จที่ช้าแต่มั่นคงและไม่ทำลายคนอื่นนั้น เป็นทางเลือกที่ใครๆ ควรคิดให้รอบคอบก่อนตัดสินใจเดินทาง