มีใครยังกลับบ้านบ่อย ๆ เหมือนเรามั้ย?🏡
Aimmory Diary EP.1 | กลับบ้าน 100 กิโลฯ 🚗🤍
ทุกสุดสัปดาห์เราจะขับรถกลับบ้านจากบางกรวยไปอ่างทอง ใช้เวลาประมาณ 2 ชั่วโมง ระยะทางประมาณ 100 กิโลฯ ต่อเที่ยว
มีคนถามเราบ่อยว่า “กลับทุกอาทิตย์เลยเหรอ ไม่เหนื่อยเหรอ”
ก็เหนื่อยนะ 😆 แต่พอถึงบ้านแล้วเหมือนหายเหนื่อยเลย
ระหว่างทางก็มีร้านประจำที่ชอบแวะ ดื่มชาที่ชงมาเอง ซื้อของกิน เก็บวิวข้างทางไปเรื่อย ๆ แล้วก็ไปรับยายกลับบ้านพร้อมกัน เป็นกิจวัตรเดิม ๆ ที่เรารู้สึกชอบทุกครั้ง
สำหรับเรา การกลับบ้านไม่ใช่แค่การขับรถกลับต่างจังหวัด แต่มันคือการได้กลับไปเจอตากับยาย น้า แล้วก็ทุกคนในบ้าน ได้กินข้าวพร้อมกัน นั่งคุยกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แค่นี้ก็เหมือนได้เติมพลัง ก่อนกลับไปเริ่มต้นสัปดาห์ใหม่อีกครั้ง
เลยอยากเริ่มทำ Aimmory Diary ไว้บันทึกช่วงเวลาแบบนี้ เก็บไว้ให้ตัวเองในอนาคต แล้วถ้าวันหนึ่งได้กลับมาเปิดอ่าน ก็คงจะยิ้มกับความทรงจำของวันนี้
แล้วทุกคนล่ะ…มีสถานที่หรือมีใครที่ทำให้รู้สึกว่า “แค่ได้กลับไปหา ก็เหมือนได้เติมพลัง” เหมือนกันไหม 😊
มาเล่าให้ฟังได้นะ
การได้กลับบ้านทุกสัปดาห์แม้จะเป็นการเดินทางไกลถึง 100 กิโลเมตร จากบางกรวยถึงอ่างทอง อย่างที่ได้เล่ามานั้น นอกจากความเหนื่อยล้าจากการขับรถสองชั่วโมงแล้ว ยังมีความอบอุ่นใจที่ได้รับจากการพบปะครอบครัวและได้ใช้เวลาร่วมกัน ซึ่งส่วนตัวแล้วการได้เห็นวิวระหว่างทางเป็นอีกสิ่งหนึ่งที่ช่วยให้การเดินทางไม่น่าเบื่อ การได้แวะร้านประจำที่ชอบ เช่นร้าน Clear Matcha เพื่อดื่มชาที่ชงมากับมือเอง และซื้อของกินเล็กๆ น้อยๆ ทำให้แต่ละทริปมีความพิเศษและความทรงจำที่ไม่เหมือนกันทุกครั้ง นอกจากนี้ การไปรับยายกลับบ้านพร้อมกันก็เป็นกิจวัตรที่ให้ความรู้สึกอบอุ่นและแสดงถึงความรักและความผูกพันในครอบครัว อีกทั้งการที่ได้ใช้เวลาทำกิจกรรมเล็กๆ อย่างการกินข้าวพร้อมกันและนั่งคุยกันเรื่องราวในชีวิตประจำวัน ทำให้รู้สึกเหมือนเติมพลังและฟื้นฟูจิตใจให้พร้อมสำหรับสัปดาห์ใหม่ ส่วนตัวคิดว่าการเดินทางกลับบ้านแม้จะเหนื่อย แต่ความสุขและพลังที่ได้รับมันประเมินค่าไม่ได้จริงๆ ใครที่มีโอกาสได้กลับบ้านบ่อยๆ หรือมีสถานที่ที่ทำให้รู้สึกอบอุ่นเหมือนบ้าน ลองเก็บบันทึกเรื่องราวหรือสร้างไดอารี่ เพื่อให้อนาคตได้ย้อนกลับมาดูความทรงจำเหล่านั้น บางทีมันอาจกลายเป็นแรงบันดาลใจและความสุขใจที่ยั่งยืนได้เช่นกัน สำหรับใครที่ยังลังเลหรือเห็นว่าการเดินทางกลับบ้านไกลต้องเหนื่อยมาก ลองคิดถึงความสุขเล็กๆ ระหว่างทางและความอบอุ่นของครอบครัวดูนะคะ บางครั้งมันอาจเปลี่ยนมุมมองและทำให้การเดินทางนั้นเต็มไปด้วยความหมายมากขึ้น


