It's a story book that's very sweet. Snow White, obviously, is very light.
# Book reviewVolume 2 / 2026 / Grimm Brothers Fairy Tales Series 1 (Grimm's Fairy Tales)
Written: Jacob and Wilhelm Grimm | Translation: Isriya Chombok
Genres: Tales / Fantasy / Classic Literature
At first I will not read it because it is a story, but when I read it, Wikipedia goes to adulthood, it is another interesting piece of cultural evidence, and we will see what the ancients were afraid of (such as deep forests or strangers), what they dreamed of, and how they dealt with imaginary evil.
For those who are not familiar with the Grimm brothers like us, let's get to know Jacob and Wilhelm Grimm very quickly, one an anthropologist and the other a German linguist, who collected folk stories in an era when Germany was not yet incorporated as a country to preserve its culture and linguistic roots.
Because it's a story from that era (before being refined to the current style), it makes it unique that it may seem strange, unlike Aesop's or other stories, because
• Characters often make decisions based on fate, magic, or instinct rather than scientific reasons.
• Many are violent and persistent according to starvation and survival societies.
And you can see that everything is finished, it doesn't have any idea, because it's more entertaining and inheriting beliefs.
So we don't have any great sentences, but if we take off the adult hat that often finds logic for things and put on childishness again, it's fantasy (a little brutal), elite and ihiyawa.
But rarely recommended to read to children before bed...
# Brothers Grimm # Classic tales # Read according to lemon8 # Tales
ถ้าคุณกำลังลังเลว่า “เทพนิยายกริมม์” ต่างจากนิทานที่เราโตมากับเวอร์ชันการ์ตูนยังไง บอกเลยว่าความต่างมันอยู่ที่ “โทน” และ “จังหวะการเล่า” มากๆ ค่ะ ตอนเราเปิดอ่าน “Grimm’s Fairy Tales / เทพนิยายพี่น้องกริมม์” แบบรวมเล่ม (ที่เป็นฉบับใกล้ต้นทาง) ความรู้สึกแรกคือมันไม่ค่อยพยายามสอนใจแบบเป็นข้อๆ แต่เหมือนเล่าเรื่องให้จบๆ แล้วปล่อยให้คนฟังตีความเอง—ซึ่งพออ่านด้วยสายตาผู้ใหญ่จะเห็นชัดว่ามันสะท้อนความกลัวและความหวังของคนยุคก่อนจริงๆ สิ่งที่เราได้จากการอ่าน “นิทานพี่น้องกริมม์” คือภาพของสังคมที่ต้องเอาตัวรอด: ป่า การหลงทาง ความอดอยาก คนแปลกหน้า ความโลภ หรือการถูกหลอก มันเลยไม่แปลกที่หลายตอนจะหม่นหรือโหดกว่าเวอร์ชันที่ถูกขัดเกลาทีหลัง (และนี่แหละที่ทำให้ประโยคแนวๆ “สโนไวท์ที่คุณเคยรู้จักคือเบาแล้ว” ไม่ได้พูดเกินจริงนัก) หลายเรื่องมีความแฟนตาซีจัดๆ แบบเวทมนตร์ โชคชะตา สิ่งเหนือธรรมชาติ แล้วตัวละครก็ตัดสินใจตามสัญชาตญาณมากกว่าเหตุผล อีกอย่างที่ช่วยให้เข้าใจเล่มนี้คือพื้นหลังของผู้รวบรวมอย่าง เจค็อบ และ วิลเฮล์ม กริมม์ ที่ตั้งใจเก็บเรื่องเล่าพื้นบ้านเพื่อรักษารากภาษาและวัฒนธรรม ช่วงที่เยอรมนียังไม่รวมเป็นประเทศ พออ่าน “คำนำสำนักพิมพ์” หรือ “คำนำผู้แปล” ก่อน จะเข้าโหมดได้ไวขึ้นว่า นี่คือชุดนิทานที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม ไม่ใช่หนังสือนิทานเด็กแบบกล่อมนอนอย่างเดียว ถ้าถามว่าเริ่มอ่านยังไงไม่ให้งง เราแนะนำวิธีนี้: 1) เลือกอ่านทีละเรื่องสั้นๆ จากสารบัญ (หลายเรื่องจบไว) แล้วค่อยกลับมาดูธีมซ้ำๆ 2) อ่านแบบ “สนุกก่อน” ไม่ต้องรีบหาข้อคิด เพราะบางเรื่องตั้งใจให้ประหลาด/ชวนเอ๊ะ 3) ถ้าอ่านแล้วหน่วง ให้สลับเรื่องเบากว่าหน่อย เช่น เรื่องที่ผจญภัยหรือมีอารมณ์ขัน ส่วนใครที่อยากได้เล่มนี้ไปอ่านต่อ ให้เช็กข้อมูลฉบับแปลและแนวทางของสำนักพิมพ์ด้วย เพราะ “เทพนิยายกริมม์” มีหลายเวอร์ชันมาก—บางเล่มปรับภาษาให้เด็กอ่านง่าย บางเล่มเก็บความดิบของต้นฉบับไว้เยอะกว่า สำหรับเรา เล่มที่คงกลิ่นอายดั้งเดิมจะอ่านสนุกในแบบ “แฟนตาซีคลาสสิกที่โหดนิดๆ” แต่ก็ไม่ค่อยเหมาะจะอ่านให้เด็กเล็กฟังก่อนนอนจริงๆ ค่ะ โดยเฉพาะถ้าเด็กยังกลัวเรื่องป่าหรือฉากน่ากังวล