Expensive Mem gang included!! xd card

ใครที่เสิร์ชหา “xd card” น่าจะเจอปัญหาเดียวกันคือ เม็มแบบนี้ทั้งหายากและราคาค่อนข้างแรงกว่าการ์ดรุ่นใหม่ ๆ แต่ถ้าเรามีกล้องคอมแพกต์ยุคเก่าบางรุ่น (สาย Olympus / FUJIFILM เจอบ่อยมาก) ยังไงก็ต้องใช้ให้ตรงชนิด ไม่งั้นกล้องไม่อ่านค่ะ เลยขอแชร์สิ่งที่เราใช้เช็กก่อนซื้อทุกครั้ง เผื่อช่วยลดความเสี่ยงโดนเท/ซื้อผิดรุ่น 1) เช็กก่อนว่า “กล้องของเราใช้ xD-Picture Card จริงไหม” - ดูสติกเกอร์/ฝาเมมในตัวกล้อง หรือคู่มือรุ่นนั้น ๆ จะระบุชัดว่าใช้ xD card - บางรุ่นหน้าตาคล้ายกัน แต่จริง ๆ ใช้ SD หรือ Memory Stick คนขายบางคนก็พิมพ์รวม ๆ ทำให้เราหลงได้ 2) เข้าใจชนิดของ xD card แบบคร่าว ๆ - xD card มีหลายซีรีส์ (เช่น Standard, Type M, Type H) และไม่ใช่ทุกกล้องจะรองรับหมด - ถ้ากล้องรุ่นเก่ามาก ๆ อาจอ่านได้แค่ความจุน้อย หรืออ่าน Type บางแบบไม่ได้ - ทริคของเราคือ “เอาชื่อรุ่นกล้องไปค้นคู่กับคำว่า compatible xD card” แล้วดูจากคู่มือ/เว็บผู้ผลิตก่อนตัดสินใจ 3) ความจุเท่าไหร่ถึงพอดีสำหรับกล้องดิจิตอลโทนฟิล์ม - กล้องคอมแพกต์ยุค xD ส่วนใหญ่ไฟล์ไม่ใหญ่มาก ความจุระดับ 256MB–1GB ก็พอถ่ายได้เยอะแล้ว (ขึ้นกับความละเอียด/คุณภาพไฟล์) - ถ้าจะถ่ายทริปยาว ๆ เราแนะนำมีสำรอง 2 ใบดีกว่าฝืนหาใบใหญ่แพง ๆ เพราะบางครั้ง “ใบใหญ่” อาจไม่รองรับ 4) เช็กของแท้/สภาพก่อนโอน (สำคัญมากเพราะเมมแพง) - ขอรูปหน้าหลังการ์ดชัด ๆ + รูปขั้วสัมผัสว่าไม่ดำ ไม่เป็นสนิม - ขอให้คนขาย “ถ่ายรูปตอนเสียบกับกล้องแล้วโชว์ว่ากล้องอ่านเจอ” หรืออย่างน้อยมีรูปหน้าจอเมนูเมมโมรี่ - เลี่ยงดีลที่ไม่มีประกันใจ/ไม่รับคืน เพราะ xD card เสื่อมตามอายุได้ 5) อะแดปเตอร์/การ์ดรีดเดอร์ - xD card ต้องใช้การ์ดรีดเดอร์ที่รองรับจริง ๆ ถึงจะอ่านกับคอมได้ บางอันหน้าตาเหมือนรองรับแต่เสียบแล้วไม่ขึ้น - ถ้าจะซื้อเพิ่ม ลองดูรีวิวรุ่นที่อ่าน xD ได้ชัวร์ก่อน จะได้ไม่เสียเงินซ้ำ สรุปเลยคือ ถ้าจะกดซื้อ xd card ให้เน้น “ตรงรุ่นกล้อง + ตรงชนิด + มีหลักฐานว่าใช้งานได้” จะปลอดภัยสุด สำหรับเราพอได้การ์ดที่เข้ากันแล้วคือถ่ายโทนฟิล์มสนุกมาก คุ้มกับการตามหาอยู่เหมือนกันค่ะ