Objection to Landbridge. Trillion debts. 30 years of troublesome offspring.
Assumed not a beautiful world
(Based on the same level project as the Suez Canal and the Panama Canal)
* 💸 Investment: ~ 1.5 trillion baht (~ $40-45B)
* 🎯 Payback distance: 30 years
* 💰 Average toll: $300,000 / ship
📊 Calculate visually.
Must-have income per year
* 45,000 million × 30 years. $1.5B / year.
🚢 Number of ships required
* $1.5B × $300k 5,000 ships / year
👉 Simple conversion:
* 14 ships / day
⚠️ But wait... not enough.
This is "not yet included":
* Maintenance cost
* Wage
* Interest
* Risk
👉 Really added:
🔥 Real numbers to aim for.
6,000 - 8,000 ships / year
Or about
👉 16 - 22 ships / day
🌏 compared to the real thing in the world.
* Suez Canal ~ 20,000 + ships / year
* Panama Canal ~ 14,000 ships / year
👉 means:
The Thai Canal must "pull to a certain level of the world" to survive.
🎯 In a straight summary.
If less than 6,000 ships per year
👉 "risk loss."
If you get 8,000 ships per year,
👉 "Getting a chance."
🧨 The truth to accept.
The key question is not "Can I dig?"
But it is:
❗ "There will be 20 ships a day. Would you really change the line?"
if answer = not sure
👉 The project is "nationally vulnerable."
🧠 last thought angle
* Land Bridge = People may not use
* Canal = People want to use... but "enough"
จากประสบการณ์การติดตามข่าวสารเกี่ยวกับโครงการแลนด์บริดจ์นี้ ผมมองว่าแม้จะมีศักยภาพในการพัฒนาเศรษฐกิจระเบียงใต้และเพิ่มขีดความสามารถในการขนส่งสินค้าระหว่างทะเลอ่าวไทยและอันดามัน แต่ปัญหาหลักคือความไม่แน่นอนของจำนวนเรือที่จะใช้เส้นทางนี้จริงๆ อย่างที่บทความได้สรุปไว้ หากจำนวนเรือผ่านได้ไม่ถึง 6,000 ลำต่อปี โครงการอาจต้องเผชิญกับความเสี่ยงขาดทุนอย่างหนัก ผลกระทบนี้จะถูกทิ้งไว้เป็นภาระหนี้มหาศาลถึง 1.5 ล้านล้านบาทให้กับลูกหลานต่อไปอีก 30 ปี ผมคิดว่าการสนับสนุนโครงการต้องมีการศึกษาและวิเคราะห์ความเป็นไปได้ของปริมาณการจราจรเรือในภูมิภาคอย่างถี่ถ้วน รวมถึงการประเมินผลกระทบทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อมอย่างครบถ้วน เพราะถ้าเร่งผลักดันโดยไม่คำนึงถึงความเสี่ยงเหล่านี้ ผลลัพธ์อาจย้อนกลับมาเป็นภาระหนักสำหรับคนรุ่นหลังทั้งในแง่หนี้สาธารณะและการใช้งานจริงที่ต่ำกว่าคาด อีกจุดที่น่าสนใจคือแผนการบริหารจัดการค่าผ่านเรือซึ่งสูงถึงประมาณ $300,000 ต่อเรือลำหนึ่ง เป็นเรื่องที่ต้องตรวจสอบว่าเหมาะสมกับตลาดจริงหรือไม่ เพราะหากค่าผ่านแพงเกินไป อาจทำให้ผู้ประกอบการไม่นำเรือมาใช้เส้นทางนี้ตามเป้าหมายที่วางไว้ สรุปแล้ว โครงการแลนด์บริดจ์นี้เหมือนดาบสองคมที่มีทั้งโอกาสและความเสี่ยงสูง จำเป็นต้องมีการวางแผนอย่างรอบคอบ มีการเปิดเผยข้อมูลและรับฟังความคิดเห็นจากทุกฝ่าย เพื่อให้แน่ใจว่าการลงทุนขนาดใหญ่ครั้งนี้จะไม่กลายเป็นภาระสำหรับลูกหลานในอนาคต
