ใครที่กำลังหารีวิว “แกงไตปลา” หรือ “ไตปลาทรงเครื่อง” แล้วลังเลว่าจะเผ็ดไหม คาวไหม ขอมาบอกแบบประสบการณ์คนกินจริง ๆ นะคะ รอบนี้ได้ลองแนวใต้แท้ ๆ คู่กับ “พุงปลาอื้อ” (เห็นคำนี้บนรูปเลยยิ่งอยากชิม) บอกเลยว่าถ้าร้านทำถึง เครื่องแกงจะหอมมากจนกลบความกังวลเรื่องคาวไปได้เยอะค่ะ สิ่งที่ชอบของไตปลาทรงเครื่องคือความ “แน่น” ของเครื่อง สมุนไพรและผักที่ใส่มา (บางร้านจะมีหน่อไม้ ถั่วฝักยาว มะเขือพวง ใบมะกรูด ฯลฯ) ทำให้เคี้ยวเพลินและช่วยบาลานซ์ความเค็มเผ็ดของไตปลาได้ดี รสจะเข้มข้นกว่ากับข้าวแกงทั่วไปนิดนึง กินคำแรกอาจจะจัดจ้าน แต่พอกินคู่ข้าวสวยร้อน ๆ คือเข้ากันมาก แบบหยุดไม่ได้ค่ะ ทริคเลี่ยงความคาว (สำหรับคนที่ยังไม่ชิน) - เลือกร้านที่กลิ่น “หอมเครื่องแกง” นำ ไม่ใช่กลิ่นปลาโด่ง ๆ เวลาเปิดถุง/ยกชามขึ้นมา ถ้าหอมพริกแกงกับสมุนไพรก่อน มักจะโอเค - กินคู่ผักแนมช่วยได้เยอะ เช่น แตงกวา ถั่วฝักยาว ยอดมะพร้าวอ่อน (แล้วแต่ร้านมี) ตัดรสและเพิ่มความสดชื่น - ถ้ากลัวเผ็ด ให้เริ่มจากตักน้ำแกงนิดเดียวก่อน แล้วค่อยเพิ่ม จะได้รู้ระดับความเผ็ดของร้านนั้น ๆ แล้ว “พุงปลาอื้อ” คืออะไรในมุมคนกิน? สำหรับเรามันเป็นอีกเมนูที่ให้ฟีลหอมมัน เคี้ยวเพลิน และเข้ากับสายแกงใต้มาก ๆ ถ้ากินคู่แกงไตปลาทรงเครื่องจะยิ่งรู้สึกว่าโต๊ะนั้น “ครบ” ทั้งรสจัดและความนัวมัน (ใครชอบกับข้าวสไตล์ใต้ จะถูกใจค่ะ) จับคู่กินให้อร่อยขึ้น (แนะนำจากที่ลองแล้วเวิร์ก) - ข้าวสวยร้อน ๆ หรือข้าวสวยแข็งนิดหน่อยจะรับน้ำแกงได้ดี - ไข่ต้ม/ไข่เจียวช่วยลดความเผ็ดและเพิ่มความอิ่ม - น้ำเปล่าหรือน้ำสมุนไพรจาง ๆ จะช่วยตัดความจัดจ้านได้ดีกว่าน้ำหวานจัด ๆ สรุปถ้าใครกำลังเล็ง “แกงไตปลา” หรือ “ไตปลาทรงเครื่อง” อยากให้ลองเปิดใจสักครั้งค่ะ เลือกร้านที่ทำถึง เครื่องแกงหอม ๆ กินกับผักแนมและข้าวร้อน ๆ แล้วจะเข้าใจคำว่า หรอยจังหู้ แบบไม่ต้องพยายามเลย