วัดแสนเมืองมาหลวง หรือ วัดหัวข่วง แต่เดิมมีชื่อว่า วัดลักขปุราคมาราม (วัดที่พระเจ้าแสนเมืองมาทรงสร้าง) ต่อมาพระเจ้าเมืองแก้ว พ.ศ. 2063 ได้บูรณะเจดีย์วัดหัวข่วงขึ้นใหม่ให้ใหญ่กว่าเดิม พระเมืองแก้วกับพระราชมารดาพร้อมพระสงฆ์ 3 คณะ มีพระราชครู เป็นประธาน บรรจุพระบรมธาตุในมหาเจดีย์วัดลักขปุราคมาราม จากนั้นได้สร้างคัมภีร์พระไตรปิฎก ไว้ในหอมณเฑียรธรรม ทรงโปรดให้มีการเฉลิมฉลองเป็นการใหญ่ พ.ศ. 2549 พระครูปลัดทรงสวัสดิ์ ปญฺญาวชิโร พร้อมด้วยพระภิกษุสามเณร ได้รื้อถอนหอมณเฑียรธรรมและทำการสร้างขึ้นใหม่

เจดีย์สิบสองเหลี่ยมองค์ระฆังเป็นศิลปกรรมผสมระหว่างศิลปะเชียงแสนกับสุโขทัย ในสมัยพม่าตีเมืองเชียงใหม่จึงทำให้เจดีย์ได้รับความเสียหายบางส่วน ภายหลังมีการซ่อมแซม ทำให้ส่วนฐานนับตั้งแต่ฐานหน้ากระดานสามชั้นขึ้นไปจนถึงฐานบัวลูกแก้ว เป็นลักษณะพิเศษที่ไม่เคยพบเห็นในเจดีย์ทรงกลม เจดีย์องค์นี้ได้รับประกาศขึ้นทะเบียนและกำหนดขอบเขตในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 96 ตอนที่ 167 ลงวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2522[1]

ปูชนียวัตถุที่สำคัญ ได้แก่ พระพุทธรูปปูนประธานในวิหารและพระพุทธรูปสำริด หน้าตักกว้าง 1.88 เมตร สูง 2.63 เมตร ชาวบ้านบางกลุ่มเรียกว่า พระแสนเมืองมาหลวง[2]#วัดแสนเมืองมาหลวง