ประสบการณ์ส่วนตัวที่อยากแชร์เกี่ยวกับคำพูดคนอื่นที่ส่งผลต่อจิตใจของเรา ผมเคยพบว่าบางครั้งคำพูดที่ไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเรา แต่สะท้อนถึงมุมมองหรือพื้นเพนิสัยของผู้พูด สามารถทำให้เรารู้สึกแย่และกังวลได้ แต่พอเริ่มเรียนรู้และเข้าใจว่าคำพูดเหล่านั้นจริงๆ แล้วไม่ใช่ภาพสะท้อนชีวิตหรือคุณค่าของตัวเอง แต่เป็นสิ่งที่บ่งบอกถึงทัศนคติของผู้พูดเอง ทำให้รู้สึกวางใจและไม่ใส่ใจคำพูดเหล่านั้นจนเกินไป สิ่งสำคัญคือการตั้งขอบเขตของตัวเอง เช่น ไม่เอาคำพูดที่มีอคติหรือปมส่วนตัวของคนอื่นมาเป็นมาตรวัดตัวเอง รวมถึงหมั่นดูแลสุขภาพจิตผ่านการพูดคุยกับเพื่อนหรือครอบครัวที่ให้กำลังใจ และตระหนักว่าความสุขและคุณค่าไม่ได้ถูกกำหนดด้วยคำพูดของคนอื่น การยอมรับว่าทุกคนมีพื้นฐานความคิดและประสบการณ์ต่างกัน ช่วยให้เราไม่ต้องกังวลกับคำพูดที่ไม่ได้สร้างสรรค์ และกลายเป็นตัวเราเองในเวอร์ชั่นที่ดีที่สุดได้อย่างมั่นใจมากขึ้น