ช้างไทยเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญในวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ของประเทศไทย การได้เห็นภาพและเรื่องราวของพลายศรีณรงค์พลายประตูผาช้างที่ถูกนำไปใช้ในศรีลังกาและเผชิญกับความยากลำบาก ทำให้ผมรู้สึกสงสารและอยากเห็นช้างไทยทุกตัวได้รับความรักและการดูแลอย่างเหมาะสม จากประสบการณ์ที่เคยได้ดูแลช้างในพื้นที่ชนบท พบว่าช้างเป็นสัตว์ที่ฉลาดและมีอารมณ์เหมือนมนุษย์ การที่ช้างถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือหรือไถ่บาปในลักษณะที่กดขี่นั้นเป็นสิ่งที่ขัดต่อหลักจริยธรรมและการสอนของศาสนา ที่แท้จริงแล้วศาสนาควรส่งเสริมความเมตตาและความเคารพต่อทั้งมนุษย์และสัตว์ ในหลายประเทศรวมถึงศรีลังกา ยังมีปัญหาการทารุณกรรมช้างที่มักถูกอ้างอิงความเชื่อทางศาสนาเพื่อปกป้องพฤติกรรมเหล่านี้ แต่เรื่องราวของพลายศรีณรงค์และช้างไทยอื่นๆ ที่ถูกจับนำไปใช้ทำให้เราต้องคิดใหม่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ และต้องร่วมแรงกันทวงคืนความเป็นธรรม ผมเชื่อว่าหากประชาชนและองค์กรต่างๆ มีการตื่นตัวและช่วยกันเผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับสิทธิและความต้องการของช้าง ก็จะช่วยเสริมสร้างมาตรการคุ้มครองช้างให้เข้มแข็งขึ้น จะได้ไม่ต้องเห็นภาพช้างถูกใช้เยี่ยงทาสอีกต่อไป ช้างไทยควรได้กลับบ้านพร้อมกับได้รับการดูแลอย่างมีความเมตตาและความเข้าใจจากเราอย่างแท้จริง