#เรียกว่าความสุข

ในชีวิตประจำวัน การให้และการทุ่มเทให้กับคนอื่นหรือสิ่งต่าง ๆ ถือเป็นเรื่องที่ดีและสร้างความสุข แต่หากการให้ดังกล่าวเกิดขึ้นในปริมาณที่มากเกินความเหมาะสม หรือผิดเวลา ผิดสถานที่ และผิดคน สิ่งดี ๆ เหล่านั้นอาจกลายเป็นภาระหรือทำร้ายจิตใจเราได้อย่างไม่รู้ตัว การทุ่มเทเกินไปโดยไม่มีความรู้หรือการเตรียมพร้อม อาจนำไปสู่ความล้มเหลว เช่น การลงทุนโดยขาดข้อมูลเพียงพอทำให้เสียเงินโดยเปล่าประโยชน์ หรือการให้ความรักและความหวังดีต่อคนที่ไม่เห็นคุณค่า อาจทำให้เราเหนื่อยล้าและหมดกำลังใจลงโดยไม่มีผลตอบแทน นอกจากนี้ การเป็นคนใจดีเกินไปจนทำให้ผู้อื่นเอาเปรียบเป็นนิสัย ก็เป็นอีกหนึ่งปัจจัยที่ก่อให้เกิดความไม่สมดุลทางจิตใจ การรักและช่วยเหลือผู้อื่นควรอยู่บนพื้นฐานของความสุขและปริมาณที่พอดี เพื่อไม่ให้ตัวเราเองต้องเสียเปรียบหรือลืมดูแลตัวเอง จึงควรตระหนักว่าการรักตัวเองเป็นสิ่งสำคัญ การรู้จักตั้งขอบเขตของการให้และความหวังดี จะช่วยสร้างความสุขที่ยั่งยืนและป้องกันความเสียใจในอนาคต การเรียนรู้ที่จะปฏิเสธอย่างสุภาพและให้โอกาสให้คนอื่นได้ลุกขึ้นด้วยตัวเองก็เป็นการส่งเสริมความแข็งแกร่งในความสัมพันธ์เช่นกัน สุดท้าย ความสุขจากการให้ที่แท้จริงอยู่ที่ความสมดุลและความพอดี การตั้งใจให้โดยมีสติรู้จักบริหารความรู้สึก ไม่ให้มากจนเกินไปหรือให้น้อยเกินไป จะช่วยให้ชีวิตมีความสุขและสร้างความสัมพันธ์ที่ดีได้อย่างยาวนาน