My pleasure...❤️

ช่วงหนึ่งที่ฉันรู้สึกกดดันมากคือเวลาเห็นคนอื่น “ดูมีความสุขกว่าเรา” ไม่ว่าจะในโซเชียลหรือชีวิตจริง พอไปเทียบมากๆ ก็เหนื่อยเอง จนมาเจอข้อความแนวเพจความสุขที่บอกว่า ความสุขแต่ละคนไม่ต้องเหมือนกัน แค่ไม่เดือดร้อนใครก็พอ มันเหมือนปลดล็อกความคิดเลยค่ะ สิ่งที่ฉันลองทำแล้วช่วยได้จริงคือ “กลับมานิยามความสุขของตัวเอง” แบบง่ายๆ เขียนลงกระดาษ 3 ข้อว่าอะไรคือความสุขที่ทำได้ในชีวิตประจำวัน เช่น ได้กินกาแฟแก้วโปรดตอนเช้า ได้เดินเล่นรับลมเย็นๆ หรือได้อยู่เงียบๆ กับคนที่รัก พอชัดแล้ว เราจะไม่เผลอวิ่งตามมาตรฐานคนอื่นง่ายๆ อีกอย่างที่สำคัญคือขอบเขตคำว่า “ไม่เดือดร้อนใคร” ฉันใช้เป็นเช็กลิสต์ก่อนตัดสินใจทำอะไรที่ตัวเองสบายใจ เช่น รบกวนเวลาคนอื่นไหม ใช้พื้นที่สาธารณะเกินพอดีหรือเปล่า หรือกระทบคนในบ้าน/ที่ทำงานไหม ถ้าคำตอบคือไม่ ก็ทำได้เต็มที่แบบไม่ต้องรู้สึกผิด หลายคนอาจเห็นคำว่า “อรูปฌาน” แล้วนึกถึงความสุขทางใจแบบลึกๆ ในทางปฏิบัติสำหรับฉัน แม้ยังไม่ได้ไปถึงขั้นนั้น แต่เอาหลัก “อยู่กับปัจจุบัน” มาปรับใช้ได้ เช่น หายใจช้าๆ 1 นาที วางมือถือแล้วรับรู้ความรู้สึกตัวเอง หรือเลือกทำสิ่งเดียวให้จบทีละอย่าง ความสุขมันไม่ได้ต้องยิ่งใหญ่ แต่อยู่ที่ใจเรากลับมา “นิ่ง” และ “พอดี” มากขึ้น สุดท้ายฉันชอบประโยคประมาณว่า “สุขใครสุขมัน” เพราะมันไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว แต่มันคือการยอมรับความต่างของกันและกัน เราไม่ต้องใช้ความสุขแบบเดียวกันก็ได้ ขอแค่เป็นความสุขที่ไม่ทำร้ายคนอื่น และไม่ทำร้ายตัวเราเอง แค่นี้ก็น่ารักมากแล้วค่ะ