ใครจะคิดว่าถนนที่ใช้สัญจรไปไร่ไปสวนเป็นประจำในช่วงตอนกลางวัน. พอพลบค่ำก็เปลี่ยนบรรยากาศถนนเส้นนั้นไปแบบคาดไม่ถึงเงียบวังเวงน่าขนลุกไปเลย. เรื่องนี้จากปากนายพรานล่าสัตว์ที่รู้จักกันแถวบ้านเล่าให้ฟังว่า ช่วงค่ำในทุกๆวันเขาจะขับรถผ่านถนนนเส้นนี้เพื่อขึ้นไปบนเขาล่าสัตว์ตามปกติจนมาถึงค่ำวันนึงเขาว

เรื่องนี้คือเรื่องจริงประสบการณ์จริงจากตัวข้าพเจ้าเอง. ย้อนไป7ปีก่อนข้าพเจ้าได้ไปทำงานที่ลำพูนและต้องการจะย้ายห้องไปห้องแถวชั้นสองของตึกคิดเล่นๆว่าถ้าห้องที่เราอยากไปอยู่เขาอยากให้เราย้ายไปเช่าห้องนั้นขอให้เราถูกหวยสักใบเถิดแล้วก็จำเบอร์ห้องนั้นไปซื้อล็อตเตอรี่จะได้ย้ายไปไวไว. เพี้ยง ! ปรากฏว่

เรื่องนี้มาจากเรื่องเล่าของคุณตาที่ได้เล่าให้ข้าพเจ้าฟังซึ่งตอนนั้นยังเป็นแค่เด็กหญิงตัวน้อยๆ. ตอนเด็กข้าพเจ้าได้ไปนอนที่บ้านคุณตาซึ่งก็อยู่ใกล้ๆกับบ้านข้าพเจ้า เผอิญว่าข้าพเจ้าปวดฉี่ตอนกลางคืน. ก็เลยให้คุณตาไปส่งเข้าห้องน้ำ. บอกก่อนว่าห้องน้ำที่บ้านคุณตามีแค่สังกะสีกะไม้ผุๆล้อมไว้. ข้างๆห้อ