สิ้นสุดการเดินทาง

หลายคนค้นหา “13 ตุลาคม 2559 คือวันอะไร” หรือ “13 ตุลาคม 2559 pantip” เพราะอยากย้อนกลับไปทำความเข้าใจความรู้สึกในวันนั้นอีกครั้ง สำหรับเรา 13 ตุลาคม 2559 คือวันที่ได้ยินข่าวแล้วเหมือนโลกหยุดหมุนจริง ๆ บรรยากาศเงียบลงทันที ไม่ว่าจะในบ้าน ที่ทำงาน หรือบนถนน ทุกคนพูดน้อยลงและติดตามข่าวจากแหล่งทางการอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่คนส่วนใหญ่จำได้คือ “ความพร้อมใจ” ที่เกิดขึ้นแบบไม่ต้องนัดหมาย หลายคนเปลี่ยนรูปโปรไฟล์เป็นขาวดำ ใส่เสื้อผ้าสีสุภาพ โดยเฉพาะสีดำ เพื่อร่วมแสดงความอาลัย บางคนที่มีภารกิจต้องออกนอกบ้านก็จะพยายามเลือกชุดที่เรียบร้อยที่สุด และหลีกเลี่ยงกิจกรรมที่ครึกครื้นไปช่วงหนึ่ง ถ้าใครเคยอ่านกระทู้ใน Pantip จะเห็นคำเล่าคล้าย ๆ กันคือ ความรู้สึกจุกในอก น้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว และความเงียบที่ปกคลุมไปทั่ว หลายคนเล่าว่าจำได้แม่นว่าวันนั้นอยู่ที่ไหน ทำอะไรอยู่ และได้ยินข่าวจากใคร (เหมือนเป็น “จุดเวลา” ที่ฝังอยู่ในความทรงจำ) เราเองก็เป็นแบบนั้น—จำรายละเอียดเล็ก ๆ น้อย ๆ ได้ชัดกว่าวันอื่น ๆ มาก ในช่วงหลังจากนั้น หลายคนเลือกวิธี “ระลึกถึง” ที่ต่างกัน บางคนไปลงนามถวายความอาลัย บางคนไปจุดเทียน/วางดอกไม้ หรือแค่หยุดนิ่ง ๆ อยู่บ้าน เปิดทีวีฟังข่าวและสารคดีที่ฉายเพื่อรำลึก สิ่งที่เหมือนกันคือความตั้งใจทำให้ดีที่สุดในบทบาทของตัวเอง และรักษามารยาทในพื้นที่สาธารณะ เช่น ไม่ส่งต่อข่าวลือ ไม่แชร์ข้อมูลที่ยังไม่ยืนยัน และใช้ถ้อยคำที่สุภาพ ถ้าวันนี้คุณกลับมาค้นหา 13 ตุลาคม 2559 อีกครั้ง อาจไม่ใช่แค่เพื่อ “หาข้อมูล” แต่เพื่อ “ทบทวนความรู้สึก” และบอกตัวเองว่าเราเคยผ่านช่วงเวลาหนึ่งร่วมกันมาอย่างไร สำหรับเราคำว่า “ขอน้อมเกล้าส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย” เป็นประโยคที่อ่านแล้วสะเทือนใจเสมอ เพราะมันพาให้ย้อนนึกถึงความอาลัย ความรัก และความทรงจำของวันประวัติศาสตร์นั้นได้ทันที