จริงมั้ย? INFJ ชอบถูกเข้าใจว่าไม่น่าคบ

หลายคนถามว่า “INFJ คืออะไร” หรือ “INFJ เป็นคนยังไง” เพราะบางทีภาพจำมันไปทางน่ากลัว/ไม่น่าคบ ทั้งที่ความจริงหลายครั้งแค่ “โลกส่วนตัวสูง” และเลือกใช้พลังงานกับคนที่ไว้ใจเท่านั้นเอง จากประสบการณ์ส่วนตัว (เราเป็น INFJ) สิ่งที่ทำให้คนอื่นรู้สึกว่า INFJ น่ากลัว มักมาจาก 3 อย่างนี้ 1) หน้านิ่ง+ขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัว: เวลาเราคิดอะไรลึกๆ หรือประมวลผล เราจะเผลอทำหน้าจริงจัง คนเลยตีความว่าไม่พอใจ 2) ไม่ถนัดคุยเล่นผิวๆ: INFJ ชอบคุยเรื่องที่มีความหมาย พออยู่ในวงที่คุยเรื่องทั่วไปเยอะๆ เราอาจเงียบ เลยดูหยิ่ง 3) ตั้งขอบเขตชัด: ถ้ารู้สึกว่าไม่ปลอดภัยหรือพลังงานไม่ตรง เราจะถอยไวมาก บางคนจึงรู้สึกว่า “เข้าถึงยาก” แล้ว “INFJ ย่อมาจากอะไร” แบบสั้นๆ คือ - I (Introversion) ชอบชาร์จพลังจากการอยู่เงียบๆ มากกว่าสังคมใหญ่ - N (iNtuition) มองภาพรวม/ความหมาย/แพทเทิร์น มากกว่ารายละเอียดจุกจิก - F (Feeling) ตัดสินใจโดยคำนึงถึงความรู้สึกและคุณค่าของคน - J (Judging) ชอบความชัดเจน วางแผน เป็นระบบพอประมาณ คำถามยอดฮิตอีกอันคือ “INFJ ทำไมถึงหายาก” จริงๆ แล้วในสถิติหลายแหล่ง INFJ เป็นสัดส่วนค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับบางไทป์ เลยทำให้รู้สึกว่าเจอยาก และ INFJ เองก็ไม่ได้เปิดตัวง่ายๆ กว่าจะสนิทจริงใช้เวลา ส่วน “INFJ-A / INFJ-T” (บางเว็บจะเขียน INFJ-T, INFJ-A) คือแนวโน้มการรับมือความเครียด - INFJ-A (Assertive) มั่นคงกับตัวเองมากกว่า ฟื้นตัวไว ไม่ค่อยกังวลกับสายตาคน - INFJ-T (Turbulent) ไวต่อฟีดแบ็ก คิดเยอะ ระวังตัวสูง แต่ข้อดีคือพัฒนาตัวเองเก่งมาก ถ้าคุณเป็น “INFJ ผู้หญิง” มักเจอเพิ่มอีกชั้นคือคนคาดหวังให้เข้ากับคนง่าย ยิ้มง่าย พอเราดูนิ่งๆ เลยโดนตีความผิดได้บ่อย วิธีที่ช่วยได้คือบอกความตั้งใจตรงๆ เช่น “เราแค่เป็นคนใช้เวลาปรับตัวนะ ไม่ได้ไม่ชอบใคร” สุดท้าย ถ้าใครเคยคิดว่า “INFJ ไม่น่าคบ” เราว่าบางทีมันแค่เข้ากันไม่ถูกจังหวะมากกว่า INFJ ไม่ได้ใจร้าย แค่อยากคบแบบมีคุณภาพ ถ้าได้พื้นที่ ได้ความเข้าใจ และได้ความไว้ใจเมื่อไหร่ ส่วนมากจะเป็นคนที่ซัพพอร์ตคนอื่นเก่งและจริงใจกับความสัมพันธ์มากๆ