"ความเพียรนี่ก็เป็นพรอย่างหนึ่งที่สามารถทำให้เราบรรลุถึงสิ่งที่ปรารถนาได้ แล้วก็เป็นพรที่วิเศษกว่าพรจากสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ในชาดกมีเรื่องหนึ่ง เป็นเรื่องเกี่ยวกับฤๅษีท่านหนึ่งชื่อว่า อกิตติ อกิตติบำเพ็ญตบะ บำเพ็ญความเพียรอย่างอุกฤษฏ์จนกระทั่งท้าวสักกะคือพระอินทร์เกิดศรัทธาและวันหนึ่งก็มาปรากฏตัวเพื่อที่จ ะถวายพร 4 ประการให้กับอกิตติฤๅษี บอกอกิตติว่าปรารถนาสิ่งใดขอให้บอกเลย ข้าพเจ้าจะทำให้สัมฤทธิ์
ที่จริงเป็นมงคล 38 ข้อแรกเลยก็คือ อเสวนา จะ พาลานัง การไม่คบคนพาล ทีแรกอกิตติก็จะขออย่างนี้ แต่แล้วท่านก็นึกขึ้นมาได้ว่า อย่าดีกว่า แล้วก็เลยพูดกับท้าวสักกะว่า ถ้าท่านจะให้พรแก่ข้าพเจ้า ขอท่านอย่าได้มาพบปะ มาหาอาตมาอีกเลย อย่าได้มาพบปะข้าพเจ้าอีกเลย เพราะอะไร เพราะว่าถ้าท่านมาพบ ข้าพเจ้าก็จะเกิดความประมาทในการทำความเพียร ก็คือหวังพึ่ง หวังพึ่งพรของท้าวสักกะก็ทำให้คลายความเพียร สุดท้ายอกิตติฤๅษีก็ขอพรข้อเดียวคือ ขอท้าวสักกะอย่าได้มาพบท่านอีกเลย เพื่อท่านจะได้พึ่งความเพียรของตัวเองอย่างเต็มที่ อันนี้ก็เป็นแง่คิดที่ดี
ปีใหม่ใคร ๆ ก็อยากจะได้พรปีใหม่ แต่พรที่ประเสริฐไม่ใช่พรที่ได้จ ากเทวดา สิ่งศักดิ์สิทธิ์ พระอรหันต์ แต่คือคุณธรรมที่เราบำเพ็ญด้วยตัวเอง เริ่มตั้งแต่ความไม่ประมาท ความเพียร รวมทั้งการรักษาศีล หรือว่าการบำเพ็ญภาวนา ทั้งหมดนี้เป็นพรที่ประเสริฐมาก"
