พระพุทธองค์ตรัสว่า คนที่อยู่ในโลกนี้แม้เพียงแค่วันเดียวหรือ ปีเดียว แต่มีโอกาสได้ทำคุณงามความดี ได้ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ ได้สร้างประโยชน์แก่สังคม แก่ชุมชน และแก่ครอบครัว ชีวิตของเขานั้น มีความหมายยิ่งกว่าคนที่อยู่ในโลกถึงร้อยปี ด้วยความเห็นแก่ตัว หรือเอาแต่ความสุขสบายของตนเป็นหลักสำคัญ สนใจแต่ตัวเอง ขอให้ตัวเองมีความสุขให้มาก โดยไม่สนใจผู้อื่นเลย คนเยี่ยงนี้ถึงจะอยู่ในโลก ๑๐๐ ปี ๒๐๐ ปี ก็ไม่เกิดประ โยชน์ ไม่ได้สร้างคุณธรรมอันใดให้เกิดขึ้น
ฉะนั้นจึงไม่ใช่ว่า คนเรามีอายุยืนแล้ว มันจะดีเสมอไป อายุที่เป็นมงคลนั้นต้องประกอบด้วยการบำเพ็ญคุณธรรมและประโยชน์ ทั้งเพื่อตนเองและผู้อื่น
#พระอาจารย์ชยสาโร
จากประสบการณ์ส่วนตัวของผม ผมพบว่าชีวิตที่มีความหมายจริงๆ มักจะไม่ได้วัดจากจำนวนปีที่เราใช้ชีวิตอยู่ แต่ขึ้นอยู่กับสิ่งที่เราทำในแต่ละวัน เป็นการเลือกที่จะทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อย เช่น การช่วยเหลือเพื่อนร่วมงาน การให้คำแนะนำที่ดี หรือการสนับสนุนชุมชนในแบบที่เราทำได้ จากการลงมือปฏิบัติจริง ผมรู้สึกว่าใจเบิกบานและมีความสุขมากกว่าการที่เพียงแค่ก้มหน้าก้มตาหามรุ่งหามค่ำเพื่อความสุขสบายส่วนตัวเพียงอย่างเดียว ทัศนคติแบบนี้สอดคล้องกับคำสอนของพระอาจารย์ชยสาโรที่เน้นว่า "อายุที่เป็นมงคลนั้นต้องประกอบด้วยการบำเพ็ญคุณธรรมและประโยชน์ทั้งเพื่อตนเองและผู้อื่น" เมื่อเราเริ่มให้ความสำคัญกับการสร้างคุณความดีในชีวิตประจำวัน ไม่ว่าชีวิตเราจะสั้นหรือยาว ความทรงจำและผลกระทบที่ดีที่เราทำจะยังคงอยู่และส่งผลต่อผู้อื่นในระยะยาว สิ่งหนึ่งที่ผมเองได้เรียนรู้จากการใช้ชีวิตคือ การมีความเห็นแก่ตัวหรือแสวงหาความสุขแต่เพียงฝ่ายเดียวไม่ได้ทำให้ชีวิตเราสมบูรณ์หรือมีความสุขแท้จริง เพราะความสุขที่แท้จริงเกิดจากการเห็นคุณค่าในตัวเองและผู้อื่น การแบ่งปัน และการร่วมมือสร้างสังคมที่ดีขึ้น ซึ่งทั้งหมดนี้จะสะท้อนกลับมาทำให้ชีวิตของเรามีความหมายและมีคุณค่าอย่างแท้จริง