จากประสบการณ์ส่วนตัวในการรับฟังเรื่องราวของผู้อื่น ผมเองเข้าใจดีว่าการเป็นตัวกลางในเรื่องราวปัญหาครอบครัวนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แจง ปุณณาสา ได้พูดไว้อย่างชัดเจนว่าเธอรู้สึกเหมือนเป็น "หมากในเกม" ที่ไม่มีอำนาจควบคุมสถานการณ์เอง ซึ่งถือเป็นความรู้สึกที่หลายคนที่อยู่ในสถานการณ์คล้ายกันจะเข้าใจ ในความเป็นจริงแล้ว การที่คนหนึ่งต้องรับบทบาทเป็นตัวกลาง ไม่ว่าจะโดยตั้งใจหรือถูกบังคับ มักจะได้รับผลกระทบทางอารมณ์และจิตใจอย่างลึกซึ้ง เมื่อปัญหาที่ถูกถ่ายทอดกลายมาเป็นเรื่องของตัวเองหรือครอบครัว ก็ยิ่งเพิ่มความรับผิดชอบและความกดดันให้สูงขึ้น ผมเคยได้ยินมาจากหลายๆ กรณีที่คนเป็นตัวกลางรู้สึกว่าตัวเองถูกใช้เป็นเครื่องมือในเกมความขัดแย้งของผู้อื่น บางครั้งก็โดนมองข้ามความรู้สึกไป และบางครั้งก็ต้องแบกรับความไม่เข้าใจจากทั้งสองฝ่าย สิ่งนี้ทำให้ความสัมพันธ์ที่เคยดีอาจเปลี่ยนแปลงไปได้ง่าย วิธีจัดการกับสถานการณ์แบบนี้ตามที่ผมเห็นแล้วว่าได้ผลดี คือการที่ตัวกลางต้องหาการยืนยันความชัดเจนจากทุกฝ่ายว่าต้องการอะไร กำหนดขอบเขตบทบาทของตนเองให้ชัดเจน และหากเป็นไปได้ควรมีผู้ที่สามเข้ามาช่วยประนีประนอมหรือพูดคุยเพื่อทำความเข้าใจร่วมกัน ทั้งนี้ การดูแลตัวเองและไม่ปล่อยให้ปัญหาทะเลาะวิวาทสะสมจนส่งผลกระทบหนักหน่วงกับสุขภาพจิตก็เป็นเรื่องที่สำคัญมาก สรุปแล้ว บทบาทของตัวกลางในปัญหาครอบครัวเป็นสิ่งที่ต้องการความระมัดระวังและการจัดการอย่างรอบคอบ เพื่อป้องกันไม่ให้ความรักและความสัมพันธ์เปลี่ยนเป็นบาดแผล การฟังและเข้าใจซึ่งกันและกันอย่างจริงใจ ย่อมเป็นทางออกที่ดีที่สุดสำหรับทุกฝ่าย