A woman alone _ dormitory in BMA.
Hello, Lemon. 🍋
Whether it's a student or a worker, any day...
If we feel "unsafe address,"
Even if the contract is not exhausted, we have the right to "choose our own comfort." 💛
We were going to the evening tower when we called.
We didn't think anything.
But the conversation came off the "manners" frame...
From words that sound like showing off a daughter
Say hello to me that the face is acne.
👉 "My daughter uses 4-5 thousand Korean cream, very smooth face."
Not enough...
🚩
👉 "He uses the butt too. He's not shy. Take a picture of me to see. It's really smooth."
We asked back the cream. Uncle Guard said, whoa, it's 4-5 thousand.
It was a shock. 😶 I tried to focus.
In the middle of a dark corridor at night, the speaker is the "guard" that should make us feel safe.
But it makes us feel super insecure.
So we trust our instincts.
Decided to pack up. Move out in three days. 🚚
Maybe "little sign" like this.
Is the big warning sign from the universe, "Don't ever be here again." 🌙
I think..... The child is grown up at work, taking the butt to make the father look crazy. 🚩🚩 again, say hello to our acne face. Hey, discouraged, hahaha.
Has anyone ever had a moment to move for this reason?
Let's share it...
หลังจากเจอเหตุการณ์นั้น เราได้บทเรียนชัดมากว่า “หอพักคนดี” ไม่ได้แปลว่าแค่ตึกสวย ค่าเช่าถูก หรือทำเลดี แต่ต้องเป็นที่ที่เราอยู่แล้ว “รู้สึกปลอดภัยจริง ๆ” โดยเฉพาะผู้หญิงที่อยู่คนเดียวในกทม. บรรยากาศอย่างทางเดินยาว ๆ ตอนเย็นหรือกลางคืน ยิ่งทำให้เราต้องระวังเป็นพิเศษ สิ่งที่เราใช้เป็นเช็กลิสต์ (เผื่อใครกำลังหาหอ/คิดจะย้าย) 1) ระบบความปลอดภัยต้องชัดเจน: คีย์การ์ดเข้า-ออก, กล้องวงจรปิดเห็นจริงในจุดเสี่ยง (ลิฟต์, โถง, ทางเดิน, ที่จอดรถ) และไฟทางเดินต้องสว่าง ไม่ใช่มืด ๆ จนใจหาย 2) “คน” สำคัญพอ ๆ กับ “ระบบ”: ยาม/นิติ/เจ้าของหอ ควรพูดจาสุภาพ มีขอบเขต ถ้าคุยแล้วชวนอึดอัดหรือถามเรื่องส่วนตัวเกินเหตุ นั่นคือธงแดงทันที ต่อให้เป็นการ “แซว” ก็ไม่ควรเกิด 3) กติกาหอพักต้องช่วยคุมความเสี่ยง: เช่น มีเวลาเปิด-ปิดทางเข้า, รับพัสดุเป็นระบบ, คนแปลกหน้าเข้าตึกต้องแลกบัตร/ลงชื่อ หรืออย่างน้อยต้องมีขั้นตอนให้เรามั่นใจว่าไม่ได้ใครก็ได้เดินขึ้นมาถึงหน้าห้อง 4) ลองเดินสำรวจช่วงเวลาจริง: ก่อนตัดสินใจ เราแนะนำให้ไปดูหอช่วงค่ำด้วย ลองเดินจากปากซอยเข้าตึก ดูทางเดินยาว ๆ จุดอับ และดูว่าบริเวณนั้นมีคนพลุกพล่านหรือเปล่า ถ้าเกิดเหตุการณ์พูดจาไม่เหมาะสม/คุกคามแบบที่เราเจอ เราคิดว่าแนวทางที่ช่วยได้คือ - ตั้งสติและตัดบทให้ชัด: ตอบสั้น ๆ ไม่ต่อบทสนทนา และรีบเข้าพื้นที่ที่มีคน/ไฟสว่าง - เก็บหลักฐานเท่าที่ทำได้: จดวันเวลา สถานที่ รายละเอียดคำพูด หรือถ้ามีกล้องบริเวณนั้นให้จำจุดไว้ (บางที่ขอดูย้อนหลังได้) - แจ้งผู้ดูแล/เจ้าของหอทันที: ขอให้เปลี่ยนเวร/จัดการอย่างเป็นทางการ ถ้าปล่อยผ่านจนรู้สึกไม่ปลอดภัย ให้เชื่อสัญชาตญาณตัวเอง - วางแผนย้ายแบบปลอดภัย: แพ็กของช่วงกลางวัน ชวนเพื่อน/ญาติมาช่วย หรือใช้บริการขนย้ายที่มีคนไปด้วย อย่าขนของลำพังตอนดึก สุดท้ายเราย้ำกับตัวเองเสมอว่า “เราไม่ได้เรื่องมาก” ที่เลือกย้ายออก ที่พักควรเป็นที่ที่พักใจได้จริง ๆ ถ้าหอไหนทำให้ต้องระแวงทุกครั้งที่เดินเข้าทางเดิน หรือไม่กล้ากลับห้องตอนค่ำ ต่อให้เป็นทำเลทอง ก็ไม่ใช่ ‘หอพักคนดี’ สำหรับเรา