サービススタッフには心があります。💢😤
こんにちは、レモン8🍋
この記事では、個人的な経験を共有したいと思います。
私がPartimetimeで働いて以来、それは「スーパー埋め込み」❗️です。
中年のお客様から侮辱されることです。
⚠️大学時代に。
私たちはBMAのレストランで働いています。
あの日。。。 三人の中年男性と出会った。
🧔🏻🧔🏻🧔🏻。同じテーブルに座りましょう。
それが終わるまで、私たちはいつもの注文を受けました。
一人が言った、
🧔🏻:「若い子、ケチャップください。」
私たちは「はい」と言って、店の奥に行きました。
持ち帰るときだけ。。。
🧔🏻:おじさんが言った、
「ねえ、ケチャップって知ってる?」
🥲笑った。
他の2人の友達も笑わなかった。
🤵🏻♀️:「わかっている」と言っただけです。
そして、ソースを脇に置きます。
(私の心の中では、目がとても強いです。ソースを取りたい!！！！
店全体が積み重なりました。
さて。。。 なぜ知らない!
私たちはフードラインを学びました。これらは基本です!
彼は2年目の若い男の子で、怒って驚いていました。
😓怒り。それは痛い。この女性は会ったに違いない。😭
それは単なる言葉ではなく、不必要な侮辱です!！！！
これは。。。。。
何年も経ちました。
今日、振り返って。。。
🤔それは「人生の教訓」となりました。
それは私たちに理解することを教えてくれます
いかなる状態にあっても、
🤵🏻♀️サービスマン、または誰か。
同等の敬意に値する、❗️
属だから!！！！！
この種の事件によって本当に証明されています。
(バッグにいくらお金が入っていても、金持ちの友人は車を持っていますー何とか
しかし、このように行動すると、他の人は本当にできません)
หลังจากวันนั้น เราเริ่มเข้าใจเลยว่า “งานพนักงานบริการลูกค้า” ไม่ได้เหนื่อยแค่เดินเสิร์ฟ รับออร์เดอร์ หรือยิ้มให้ตลอดเวลา แต่มันเหนื่อยตรงที่บางครั้งต้องรับคำพูดที่ไม่จำเป็น ทั้งคำแซะ คำดูถูก หรือการทำให้เรารู้สึก “ต่ำกว่า” ทั้งที่จริง ๆ เราก็แค่มาทำงานสุจริตเหมือนกัน เราอยากแชร์วิธีที่เราใช้เอาตัวรอดทางใจ (และทางงาน) เวลาต้องเจอลูกค้าที่พูดไม่ให้เกียรติ เผื่อใครทำงานบริการอยู่จะได้ไม่รู้สึกโดดเดี่ยว 1) ตั้งสติและตอบสั้น ๆ แบบมืออาชีพ บางประโยคเราไม่จำเป็นต้องเถียงกลับเพื่อเอาชนะ แค่ตอบให้จบแบบสุภาพก็พอ เช่น “ได้ค่ะ/ครับ” “รับทราบค่ะ/ครับ” หรือ “ขอโทษนะคะ เดี๋ยวจัดให้ค่ะ” เพราะหลายคน “ต้องการปฏิกิริยา” ถ้าเราไม่เล่นด้วย เขาจะหมดไฟไปเอง 2) แยก “คำพูดเขา” ออกจาก “คุณค่าของเรา” วันนั้นคำว่า ketchup มันเหมือนเรื่องเล็ก แต่ความรู้สึกมันหนัก เพราะเราถูกทำให้เหมือนโง่ ทั้งที่เรารู้จักคำนี้ดีมาก (แถมเรียนสายอาหารด้วย) หลัง ๆ เราจะเตือนตัวเองว่า คนที่ดูถูกคนอื่นสะท้อนมารยาทของเขา ไม่ได้สะท้อนความสามารถของเรา 3) ถ้าเริ่มล้ำเส้น ให้ขอความช่วยเหลือทันที ในงานพนักงานบริการลูกค้า เราไม่จำเป็นต้องรับทุกอย่างคนเดียว ถ้าลูกค้าพูดแรงขึ้น เหมือนหาเรื่อง หรือพูดจาเหยียด ๆ ให้แจ้งหัวหน้ากะ/ผู้จัดการ หรือเรียกเพื่อนร่วมงานมาช่วยรับเคส จะปลอดภัยและทำให้เรามั่นใจขึ้นมาก 4) ระบายแบบไม่ทำร้ายตัวเอง เราเคยกลับบ้านแล้ววนคิดอยู่หลายวัน จนรู้ว่าไม่ไหว เลยเลือกเขียนบันทึก/พิมพ์ระบาย หรือคุยกับเพื่อนที่เข้าใจงานบริการจริง ๆ แค่มีกำลังใจว่า “เธอไม่ได้ผิด” ก็ช่วยให้ผ่านไปได้เยอะ 5) จำไว้ว่า “ความสุภาพ” ไม่ได้แปลว่า “ยอมให้เหยียบ” เรายังสุภาพได้ แต่ในใจต้องมีเส้นของตัวเอง เช่น ถ้าลูกค้าพูดประชดซ้ำ ๆ เราจะตอบด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ และทำงานตามหน้าที่ ไม่ต้องหัวเราะตาม ไม่ต้องเออออตาม และไม่ต้องแบกอารมณ์เขากลับบ้าน สุดท้าย อยากบอกทุกคนที่ทำงานบริการว่า คุณมีคุณค่าเสมอ ไม่ว่าจะใส่ผ้ากันเปื้อน ยืนหลังเคาน์เตอร์ในร้านกาแฟ หรือทำงานพาร์ตไทม์ระหว่างเรียน การให้เกียรติคือพื้นฐานที่ทุกคนควรได้รับเท่ากันจริง ๆ